ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ Η΄Η ΙΣΤΟΡΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ κ. ΚΡΑΟΥΝΑΚΗ

Διαβάζω στην εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ για τις δηλώσεις του κ. Κραουνάκη στην τηλεοπτική εκπομπή «ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ» του EpsilonTV, της 30 Νοεμβρίου 2014 « …«Ήρθε φίλος από τη βόρεια Ελλάδα και μου έλεγε: “Πόσα χρόνια μιλάνε οι Βορειοελλαδίτες ελληνικά; Εκατό; Μιλάγανε βουλγάρικα πριν τις απελευθερώσεις. Σου λένε δεν καταλάβαιναν την Ελληνική πάνω από τη Λαμία». …» Αυτά από τον παρουσιαστή της εκπομπής «Το Κόκκινο Μοτοσακό» «Στο κόκκινο 105.5» ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα έβλαπτε κ. Κραουνάκη να διαβάσετε και λίγο ιστορία, όπως για παράδειγμα:
 1. Για την Συνθήκη Αγίου Στεφάνου Κωνσταντινούπολης 3/3/1878, σύμφωνα με την οποία, «… Ανακηρύχθηκε η Βουλγαρία σε μεγάλη αυτόνομη Ηγεμονία συνολικής έκτασης 163.000 τετρ χλμ. περιλαμβάνοντας την περιοχή από τον Δούναβη μέχρι το Αιγαίο, κατά Β.-Ν, και από Μαύρη θάλασσα μέχρι τον Δρίνο ποταμό, κατά Α.-Δ., δηλαδή, εκτός από τη σημερινή Βουλγαρία, τμήμα της Ανατολικής Θράκης, την περιοχή της Ξάνθης, τη μετέπειτα Ελληνική Μακεδονία, πλην Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Πιερίας, Ημαθίας, Γρεβενών και Κοζάνης, ολόκληρη τη σημερινή πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τις λίμνες Πρέσπες και Αχρίδα, , μέχρι και εδάφη της σημερινής Αλβανίας (όπως η Κορυτσά).» Πηγή: wikipedia.org

2. Για το γεγονός πως «..Από αυτήν την περίοδο, οι βαλκανικές κυβερνήσεις της Βουλγαρίας, της Σερβίας και της Ελλάδας, προσπαθούν να ενδυναμώσουν την διδασκαλία τη γλώσσας τους ώστε να μπορέσουν στις κατάλληλες συνθήκες να αιτηθούν στις Μεγάλες Δυνάμεις την αυτονόμηση των οθωμανικών ευρωπαϊκών περιοχών με σκοπό την προσάρτηση των εδαφών αυτών…» Πηγή: wikipedia.org και
3. για την δράση των κομιτατζήδων «… Ο Άγρας, αρχηγός αντάρτικου σώματος στην λίμνη των Γιαννιτσών, αιχμαλωτίστηκε στις 3 Ιουνίου του 1907 αφού παγιδεύτηκε από την συμμορία του αρχικομιτατζή Ζλατάν. Κατά την πενταήμερη διάρκεια της αιχμαλωσίας του βασανίστηκε απάνθρωπα από τους κομιτατζήδες οι οποίοι τον περιέφεραν σε προς παραδειγματισμό στα χωριά της περιοχής των Γιαννιτσών που είχαν υποκύψει στην βουλγαρική εξαρχία. Την ίδια ακριβώς τύχη είχε και ο Αντώνης Μίγγας….» Πηγή: stoxos.gr και
4. ότι «…Ακραιφνείς Βούλγαροι εθνικιστές άρχισαν από το 1890 να δημιουργούν επαναστατικές ομάδες με σκοπό τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων της Μακεδονίας…» Πηγή: phorum.gr
5. για «… Δολοφονίες: Ελληνες θύματα του βουλγαρικού κομιτάτου στην επαρχία της Δράμας 1902-1906… κατάλογος ονομάτων» Πηγή: yaunatakabara.blogspot.gr
Πολλά από αυτά είναι διασταυρωμένα επιστημονικά. Εδώ πρόκειται για μια οντότητα, ένα έθνος του οποίου χρησιμοποιείτε τη γλώσσα κ. Κραουνάκη. Μιας πατρίδας που περιοδεύετε ελεύθερα και παρουσιάζετε τη μουσική σας αμειβόμενος. Ενός κράτους που για να υπάρξει, κάποιοι πολέμησαν και τραυματίσθηκαν ή σκοτώθηκαν. Αυτοί είναι συγγενείς μας και είναι πάνω από τις κυλιόμενες «φιλίες» σας και τα συμφέροντά σας, όπως αυτά αποτυπώθηκαν στα μέσα ενημέρωσης σε τρεις περιόδους:
1. Friendly την περίοδο 2007 - 2009 και επιδοτήσεις της “Σπείρα – Σπείρα” όπως αναφέρει «Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» «...Επειδή την αποκάλυψη για την επιδότηση της «Σπείρα-Σπείρα» ως ΜΚΟ συνόδευσαν επώνυμα και ανώνυμα σχόλια στο Διαδίκτυο, περί της προσωπικής του φιλίας με τη σύζυγο του τέως πρωθυπουργού Νατάσσα Καραμανλή, στην τηλεφωνική μας επικοινωνία σχολιάζει εξοργισμένος: «Θα μ' αφήσουν ήσυχο για το ποιους έχω πολιτικούς ή απλούς φίλους; Οποιους θέλω έχω. Εχω φίλη τη Νατάσσα Καραμανλή, αλλά και τον Παύλο Γερουλάνο και την Αλέκα Παπαρήγα»....» Πηγή: enet.gr Φυσικά δεν το έλεγαν μόνο οι σχολιαστές του διαδυκτίου αλλά και επώνυμα ΜΜΕ «…Και επί ΝΔ το «πάρτι» με τις ΜΚΟ…» πηγή: skai.gr
2. friendly 2011 δεν βρήκα στοιχεία για το αν υπάρχουν επιδοτήσεις της «Σπείρα – Σπείρα». Βρήκα όμως μια άλλη αναφορά «...Φέτος, ο Σταμάτης Κραουνάκης ένωσε τη φωνή του με τους Αγανακτισμένους καταγγέλλοντας το σάπιο πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς που "τα φάγανε". Του αφιερώνω ένα δικό του τραγούδι …» και ακολουθεί βίντεο με το τραγούδι σας «Τα λεφτά» Πηγή: parapolitiki.com
3. friendly 2014 και μέλλουσες επιδοτήσεις της 'Σπείρα - Σπείρα"(;) Πάλι εδώ αναφέρετε πως «… Όχι, δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ, είμαι friendly, να το πούμε κι’ έτσι και κρατάω και για τον εαυτό μου το θάρρος και το δικαίωμα να μην είμαι καθόλου friendly την ώρα που θα δω να γίνεται ένα ξερατό και από εκεί …» Πηγή: youtube.com Σε ερώτηση δημοσιογράφου του alfavita «…-Πιστεύετε ότι μία αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να επιφέρει αλλαγές στο κοινωνικό και στο πολιτικό γίγνεσθαι; Σ.Κ.: Ελπίζω πως ναι. Απαντάω έτσι διπλωματικά. …» για να καταλήξετε «…Τώρα τι φθορά θα υποστούν τα αριστερά κόμματα γενόμενα εξουσία και αυτό μας το έχει δείξει η ιστορία.» Πηγή: alfavita.gr
Να δεχτώ το τελευταίο, πως θα είναι μία από τα ίδια; Τότε ποιος ο λόγος να ασχολείστε με αυτούς τους αριστερούς, αφού a priori θα υποστούν φθορά και επιπλέον έχετε και στην άκρη του μυαλού σας να μην είσθε friendly την ώρα που θα δείτε να γίνεται ένα ξερατό; Δεν έχετε ευθύνη αφής στιγμής έχετε εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ και σας ακούν ανύποπτοι πολίτες; Δεν συμμετέχετε εσείς στο ενδεχόμενο ξερατού; Θα στρίψετε για την Συγγρού σφυρίζοντας μελαγχολικά δικαιώνοντας τον θαυμαστή σας που στο blog του αναφέρει «…η μελαγχολία του Μ. Χατζιδάκι σκεπάζει μια τραγικότητα, ενώ του Κραουνάκη μια ελαφρότητα…»; Πηγή: fvasileiou.wordpress.com



Δημήτρης Αθ. Αλεξανδράκης

Η πορνεία στον αρχαίο ελληνικό κόσμο

ΣΆΒΒΑΤΟ, 08 ΙΟΎΝΙΟΣ 2013 20:22 ΙΣΤΟΡΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΑ / ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ  

Ο Φιλήμων ιστορεί πως ο Σόλων  ίδρυσε πρώτος τα πορνεία στην Αθήνα, για να ανακουφίσει τους νέους που έφταναν στην ακμή, ο δε Νίκανδρος ο Κολοφώνιος γράφει πως ο Σόλων ίδρυσε και τον ναό της Πανδήμου Αφροδίτης στην Αθήνα, της προστάτριας του αγοραίου έρωτα, από τα κέρδη των πορνών που είχε εγκαταστήσει στα οικήματα.

Από ένα απόσπασμα του Ξενάρχου που διέσωσε ο Αθήναιος πληροφορούμαστε τον τρόπο λειτουργίας τους.

Αφού ο Ξέναρχος κατηγορήσει την νεολαία της εποχής του που τρώει τα λεφτά και τον καιρό της με μεγαλόμισθες εταίρες ή με ελεύθερες παντρεμένες γυναίκες διατρέχοντας τον έσχατο κίνδυνο να συλληφθεί, λέει πως θα μπορούσε να διαλέξει άλλον ευκολότερο και ασφαλέστερο δρόμο, την επίσκεψη στα πορνεία, όπου όπως μας αναφέρει, μπορεί κανείς να 

 διαλέξει ελεύθερα όποια του αρέσει.

Στέκονταν σε παράταξη μέσα στους οίκους-«επί κέρως τεταγμέναι», όπως λέει χαρακτηριστικά, ημίγυμνες ή φορώντας διαφανείς χιτώνες, με αποτέλεσμα να φαίνονται τα πάντα και να διεγείρονται οι πελάτες.

Η ταρίφα ποίκιλλε από σπίτι σε σπίτι ή από γυναίκα σε γυναίκα και ήταν κατά κανόνα ένας οβολός(το 1/6 δηλ. της δραχμής),αλλά μπορούμε να υποθέσουμε πως μπορούσε ο πελάτης να δώσει κάτι παραπάνω για να έχει ειδική περιποίηση).

Τα πορνεία στην Αθήνα ήταν εγκατεστημένα κυρίως στον Κεραμεικό που ήταν μέσα στην πόλη, κατά τον σχολιαστή του Αριστοφάνη, και ειδικότερα στις πύλες του Κεραμεικού, καθώς μας πληροφορούν ο Ησύχιος και η Σούδα. Τα περισσότερα, όμως, ήταν στο λιμάνι, στον Πειραιά, καθώς μας πληροφορεί ο Πολυδεύκης, μιας και ήταν χώρος, όπου έρχονταν έμποροι, ξένοι και ναυτικοί.

Οι πόρνες ντύνονταν παρδαλά κι αυτό δεν επιτρεπόταν για τις ελεύθερες γυναίκες.

Όταν έμπαινε ο πελάτης, η πόρτα έκλεινε. Μέσα στο δωμάτιο είχε συνήθως προθάλαμο.

Στους τοίχους υπήρχαν άσεμνες και διεγερτικές παραστάσεις, κατάλληλος διάκοσμος για τον χώρο. Τον χειμώνα είχαν κάρβουνα αναμμένα για ζεστασιά. Το κρεββάτι είχε σεντόνια και καλύμματα και μέσα έκαιγε λύχνος συνεχώς. Οι πελάτες κατά τα φαινόμενα προπλήρωναν.

Οι πόρνες ήταν δούλες, ξένες ή αιχμάλωτες πολέμου, ή αγορασμένες. Απαγορευόταν αυστηρά να εκδίδεται ελεύθερη.

Ο Θεόπομπος αναφέρει πως ο ρήτορας Κλέομις της Μήθυμνας τους μαστροπούς που προήγαγαν στην πορνεία ελεύθερες τους έδεσε μέσα σε σακκιά και τους έριξε μέσα στη θάλασσα να πνιγούν.

Οι προαγωγοί ή πορνοβοσκοί ήταν πρόσωπα ανυπόληπτα και λεγόντουσαν κι αλλιώς πόρνοι, πορνοσκόποι και εταιροτρόφοι. Νοίκιαζαν τα πορνεία και είχαν τις πόρνες καταβάλλοντας κάθε χρόνο το πορνικόν τέλος στο κράτος, ένα φόρο δηλαδή στο κράτος, καθώς μαθαίνουμε απ’ τον Αισχίνη.

Η ταρίφα των πορνών φαίνεται καθοριζόταν και πάλι απ’ το κράτος κι αυτό λεγόταν «διάγραμμα», όπως μας πληροφορεί η Σούδα, όπου οι αγορανόμοι καθώριζαν (διέγραφον) πόσο έπρεπε «λαμβάνειν την εταίραν εκάστην». Και στην Κω υπήρχε πορνικόν τέλος, όπως προκύπτει από μια πολύτιμη επιγραφή που καταγράφει τους φόρους του κράτους, μεταξύ των οποίων υπάρχει και ο φόρος των εταιρών. Το πορνικόν τέλος καταβαλλόταν στον πορνοτελώνη, τον τελώνη δηλαδή των δημοσίων πορνών.

Το πορνείο λεγόταν και οικίσκος, οίκημα (δηλ. το «σπίτι», όπως λέμε σήμερα), τέγος, παιδισκείον (από τα κοριτσάκια, τις παιδίσκες που είχε μέσα),κηλωστόν, χαμαιτυπίον (την ονομασία αυτή την πήρε απ’ τις λεγόμενες χαμαιτύπες, τις πόρνες δηλαδή που συνευρίσκονταν στο ύπαιθρο ξαπλώνοντας χάμω, δηλ. στο έδαφος.

Αργότερα φαίνεται σπιτώθηκαν κι έτσι απ’ αυτές πήρε την ονομασία και το σπίτι).Υπήρχε και μια άλλη κατηγορία ακόμη φτηνότερων πορνών που έκαναν τη δουλειά στο ύπαιθρο ψαρεύοντας τους πελάτες στο δρόμο με διάφορα κόλπα, μεταξύ των οποίων ήταν να έχουν γραμμένα με καρφιά στα πέδιλα λέξεις που αποτυπώνονταν στο μαλακό έδαφος.

Σώθηκε ένα τέτοιο παπούτσι που γράφει με τα καρφιά τη λέξη ‘’ακολούθει’’, κάτι ανάλογο με τις σύγχρονες πόρνες που έχουν τυπωμένες καρτούλες με την διεύθυνση, τις οποίες πετάνε στον ανυποψίαστο πελάτη. Οι πόρνες αυτές λεγόντουσαν «λεωφόροι» (το ανάλογο με το σημερινό τροτέζα ή καλντεριμιτζού) ή «σποδησιλαύραι» (λαύρα είναι το δρομάκι, τα ο σοκάκι και σποδός η σκόνη), χαμαιτύπαι, χαλκιδίτιδες (από το πολύ ευτελές ποσό που έπαιρναν, ένα χάλκινο νόμισμα), χαμαιταιρίδες.

Συνευρίσκονταν στους σκοτεινούς δρόμους στην περιοχή του Φιλοπάππου, σε ψηλά επιτάφια μνημεία. Άλλες πήγαιναν σε ειδικά πανδοχεία που νοίκιαζαν γι’ αυτό το σκοπό δωμάτια ή σε ταβέρνες που λεγόντουσαν ματρυλλία ή μαστρύπια. Υπήρχαν πόρνες εγκατεστημένες στα λουτρά. Τέλος, στα συμπόσια καλούσαν αυλητρίδες, χορεύτριες (ορχηστίδες), ακροβάτιδες που πέρα απ’ το πρόγραμμα που παρουσίαζαν, δίνονταν πολύ συχνά για μικρή πρόσθετη αμοιβή στον έρωτα των ανδρών.

Οι εταίρες ήταν πόρνες πολύ όμορφες, ανωτέρου επιπέδου. Κατείχαν συνήθως υψηλή μόρφωση και μπορούμε να τις παρομοιάσουμε κατά κάποιο τρόπο με τις γιαπωνέζες γκέισες. Πολλές απ’ αυτές κέρδισαν την ελευθερία τους εξαγοράζοντάς την με τα κέρδη τους ή με χρήματα των εραστών τους.

Η τιμή τους κυμαινόταν από 1 δραχμή,δηλ.6 φορές περισσότερο από τις δημόσιες πόρνες, μέχρι αμύθητα ποσά. Το πόσο σοβαρή επίδραση άσκησαν στη ζωή της αρχαίας Ελλάδας φαίνεται από το ότι όλοι οι μεγάλοι άνδρες της αρχαιότητος είναι συνδεδεμένοι με εταίρες που φημίζονταν όχι μονάχα για την ομορφιά και την τέχνη του έρωτα, αλλά και το πνεύμα τους.

Η Ασπασία έγινε σύζυγος του ισχυρότερου άνδρα της Αθήνας, του Περικλέους. Λέγεται πως έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη χάραξη της πολιτικής του αθηναϊκού κράτους κι ο Πλάτων στον «Μενέξενο» αναφέρει πως εκείνη συνέθεσε τον επιτάφιο λόγο που εξεφώνησε ο Περικλής.

Η Τιμάνδρα ή Δαμασάνδρα, μητέρα της Λαΐδος, συνδέθηκε με τον Αλκιβιάδη, όπως και η περίφημη Θεοδότη η Αττική.

Η χορεύτρια Φίλιννα συνδέθηκε με τον βασιλιά Φίλιππο κι απέκτησε μαζί του τον Αρριδαίο που βασίλεψε μετά τον Αλέξανδρο.

Η Μανία και η Λάμια ήταν οι περίφημες εταίρες του Δημητρίου Πολιορκητή.
Η Δημώ συνδέθηκε με τον βασιλιά Αντίγονο.

Η Μύστα και η Νύσα συνδέθηκαν με τον βασιλιά Σέλευκο.

Η Λαΐς είχε δεσμό με τον ζωγράφο Απελλή, τον φιλόσοφο Αρίστιππο και τον Διογένη τον Κυνικό.

Η Φρύνη με τον ρήτορα Υπερείδη.

Η Μιλτώ με το βασιλιά της Περσίας Κύρο.

Η Θαΐς ήταν η εταίρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και είναι αυτή που έκαψε το ανάκτορο της Περσέπολης σ’ ένα γιορταστικό συμπόσιο.

Η Γλυκέρα είναι η περίφημη ερωμένη του Μενάνδρου.

Η Λαμπιτώ η Σαμία συνδεόταν με τον Δημήτριο τον Φαληρέα.

Η Σινώπη με τον Ιεροφάντη των Ελευσινίων Μυστηρίων Αρχία.

Η Λεόντιον ήταν η συντρόφισσα του Επίκουρου.

Η Αγαθόκλεια ήταν η φίλη του Πτολεμαίου του Δ’.

Η Μανία ήταν η ερωμένη του ολυμπιονίκη στο παγκράτιον Λεοντίσκου. Το 13ο βιβλίο του Αθήναιου μας δίνει πλήθος ονόματα, ανέκδοτα και περιστατικά από τις διάσημες εταίρες της αρχαιότητας.

Η ιεροδουλεία ήταν ένας θεσμός, κατά τον οποίο γυναίκες, αλλά ορισμένες φορές και άνδρες ασκούσαν στους ναούς την Ιερή Πορνεία.

Δύο είναι τα είδη της .Το πρώτο περιλαμβάνει όλες τις γυναίκες που είναι υποχρεωμένες, πριν παντρευθούν, να διακορευθούν μέσα στο ναό προς όφελος της θεάς, στην οποία ανήκει ο ναός.

Το δεύτερο, που είναι μετεξέλιξη του πρώτου και προφανώς επιβλήθηκε με την επικράτηση της πατριαρχίας και της ζηλοτυπίας του άνδρα που θέλει η γυναίκα του να μη σμίγει με κανένα, έστω και με θεό σε ναό, αφορά εκείνες τις γυναίκες που υπηρετούν στο ναό είτε ως σκλάβες είτε επειδή είναι ταμένες είτε γιατί έχουν έλθει με τη θέλησή τους και η ιερά πορνεία που ασκούν είναι σε μόνιμη επαγγελματική βάση.

Η ιεροδουλεία, θεσμός πανάρχαιος και θρησκευτικός, ήταν απλωμένη σ’ όλο το χώρο της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Στην Κύπρο ήταν ανεπτυγμένη, όπως μας πληροφορούν οι Κλέαρχος Σολεύς και ο Ιουστίνος, ο οποίος αναφέρει επίσης ότι οι Επιζεφύριοι Λοκροί σε κρίσιμες στιγμές πολέμου πόρνευαν τις θυγατέρες τους στον ναό της Αφροδίτης.

Στην Άβυδο της Τρωάδος υπήρχε ιερό της Αφροδίτης Πόρνης. Στην Ελλάδα ξακουστό ήταν το ιερό της Αφροδίτης στην Κόρινθο που είχε περισσότερες από 1.000 ιερόδουλες εταίρες, τις οποίες είχαν αφιερώσει στη θεά άνδρες και γυναίκες. Γι’ αυτές συνέρρεε πλήθος κόσμου, όπως μαρτυρεί ο Στράβων, και πλούτιζε η πόλη. Οι καπετάνιοι των πλοίων σκόρπιζαν αφειδώς τα λεφτά τους και απ’ αυτό βγήκε η παροιμία «ου παντός ανδρός ες Κόρινθον έσθ’ο πλους», δηλαδή δεν είναι εύκολο ταξίδι για τον καθένα η Κόρινθος.

Και υπήρχε αρχαίο έθιμο στην Κόρινθο, όταν επρόκειτο να προσευχηθεί η πόλη στην Αφροδίτη για ζητήματα υψίστης σημασίας, να προσκαλούν όσο το δυνατόν περισσότερες εταίρες να συνενώσουν την φωνή τους και να θυσιάσουν μαζί. Και για την πατριωτική τους στάση κατά την περσική εισβολή ανέγραψαν τα ονόματα των εταιρών σε δημόσια πινακίδα κι ο Σιμωνίδης τους αφιέρωσε επίγραμμα.

(Πηγή:«Περιοδικό Αρχαιολογία»)

Ελληνική ΑΟΖ και timing

Ν. Λυγερός

Το χτένι έχει φτάσει στον κόμβο. Όλη η προετοιμασία της διαδικασίας της θέσπισης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης είναι πια τελειωμένη. Το νομοσχέδιο είναι πλέον μελετημένο από όλους τους ειδικούς και τους αρμόδιους φορείς. Επιπλέον με τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει σε συνδυασμό με αυτά που περιμένουμε από τις ΗΠΑ για την Αρκτική και το Δίκαιο της Θάλασσας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενεργειακή στρατηγική της για το 2020 και το 2050, έχουμε ένα ιδανικό timing για την θέσπιση της ΑΟΖ μας.Επίσης τα δεδομένα της Κύπρου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης μέσω των υδρογονανθράκων, που αποτελούν εξαίρεση, δείχνει ξεκάθαρα την ορθολογική στρατηγική που πρέπει να εξακολουθήσουμε κι εμείς, για να ξεπεράσουμε τις οικονομικές μας δυσκολίες. Δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε άλλο τον ελληνικό λαό να υποφέρει, επειδή υπάρχουν πολιτικές αποφάσεις που εγκλωβίζονται στο πλαίσιο της καθημερινότητας και παραμένουν στο επίπεδο της τακτικής λόγω τοπικής ανάγκης. Η Ελλάδα μας είναι ένα ενιαίο πεδίο που χρειάζεται στρατηγική για να μπορέσει ν’ αναπτυχθεί. Εδώ και καιρό, αντέχουμε πιέσεις, καταπιέσεις και επιθέσεις, ήρθε λοιπόν η ώρα να περάσει ο Ελληνισμός στην αντεπίθεση με το στρατηγικό άνοιγμα της ΑΟΖ που είναι το μόνο που προσφέρει δυνατότητες ουσιαστικής ανάπτυξης. Λειτουργούμε μέσα στο πλαίσιο του Δικαίου της Θάλασσας και δεν καταπατούμε κανένα ανθρώπινο δικαίωμα κανενός. Είναι λοιπόν έγκλημα κατά της Ελλάδας οποιαδήποτε άλλη καθυστέρηση για την θέσπιση. Υπάρχει προγραμματική δήλωση, η ΑΟΖ είναι υπερκομματική και ως εθνικό θέμα είναι πλέον η απόλυτη προτεραιότητα για την πατρίδα μας, για το λαό μας και για το μέλλον μας. Είμαστε ένας λαός της αντίστασης και της θυσίας. Αλλά πρέπει να έχουμε μία αξία που μοιραζόμαστε όλοι για να παλέψουμε γι’ αυτή μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο. Έχουμε τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ στη Μεσόγειο, ήρθε η στιγμή να χρησιμοποιήσουμε επί του πρακτέου τα δικαιώματά μας, για να προχωρήσουμε επιτέλους και να ζήσει ο ελληνικός λαός με την αξιοπρέπεια που του ταιριάζει. Φτάνει πια η μιζέρια, ως εδώ και μη παρέκει.

ΠΗΓΗhttp://www.lygeros.org/articles.php?n=10675&l=gr

Stern: Η Κίνα προστατεύει την Ελλάδα και απειλεί τη Μέρκελ

31.10.12

Την καθοριστική παρέμβαση της Κίνας στην αλλαγή του κλίματος για την Ελλάδα στην Ευρώπη αποκαλύπτει το σοβαρότερο Γερμανικό περιοδικό, το Stern.

Με ένα άρθρο «βόμβα» o Γερμανός δημοσιογράφος Hans-Ulrich Jörges καταρρίπτει τις αιτιάσεις περί αλλαγής στάσης της Μέρκελ και αποκαλύπτει την καθοριστική παρέμβαση της Κίνας.
Η στρατηγική συμμαχία της Αθήνας με την υπερδύναμη Κίνα, δίνει ανάσες ζωής στην Ελλάδα και τρομάζει παράλληλα τους Ευρωπαίους που τρέμουν το ενδεχόμενο να σταματήσει το Πεκίνο να βοηθάει στη διάσωση του ευρώ.

Τι κρύβεται πίσω από την αλλαγή στάσης της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα;

Το περιοδικό Stern σημειώνει την εντυπωσιακή μεταστροφή της γερμανικής πολιτικής απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα μετά την επίσκεψη Μερκελ στην Κίνα στα τέλη Αυγούστου.

«Ξαφνικά όλοι στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες δηλώνουν αποφασισμένοι να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, χωρίς να αποκλείουν πλέον την επιμήκυνση του προγράμματος ή ακόμη και ένα τρίτο πακέτο βοήθειας. Ακόμη και οι πιο συντηρητικές φωνές βαυαρώνπολιτικών, που ζητούσαν τη θυσία της Ελλάδας προς παραδειγματισμό, σίγησαν», αναφέρει ο Γερμανός δημοσιογράφος.

Σύμφωνα με το συντάκτη η μεταστροφή αυτή οφείλεται στις έντονες παρασκηνιακές πιέσεις που ασκήθηκαν από την κινεζική ηγεσία κατά την επίσκεψη Μέρκελ στο Πεκίνο. Λέγεται ότι ο πρωθυπουργός Wen Jiabao απείλησε χωρίς περιστροφές την καγκελάριο της Γερμανίας στις μεταξύ τους συζητήσεις ότι «έχουμε ήδη χάσει 30 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα. Εάν χάσουμε άλλα 40, δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτα πλέον για τη σταθεροποίηση του ευρώ».

Πέρα από την έκθεση της Κίνας στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους, το ύψος της οποίας δεν είναι ακριβώς γνωστό και τους φόβους για φαινόμενο ντόμινο σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σημαντικό ρόλο στις κινήσεις της κινεζικής ηγεσίας παίζει και «η στρατηγική συμμαχία» που έχουν συνάψει Κίνα και Ελλάδα.

Όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό «η Κίνα έχει επιλέξει την Ελλάδα ως την “πύλη της στην Ευρώπη”, με στόχο να δημιουργήσει ένα σύγχρονο “δρόμο του μεταξιού” για το παγκόσμιο εμπόριο.

Θυμόμαστε άλλωστε και χαμόγελα ικανοποίησης και αισιοδοξίας των δύο χωρών όταν υπογράφηκε η συμφωνία για το λιμάνι του Πειραιά.

Η επένδυση στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας είναι μόνο η αρχή. Ήδη οι Κινέζοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον και για άλλα ελληνικά λιμάνια, διαπραγματεύονται συμφωνίες με ελληνικές εταιρείες για την κατασκευή ανεμογεννητριών και εγκαταστάσεων ηλιακής ενέργειας, ενώ ενδιαφέρονται και για το 40% του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» μετά τη λήξη του συμβολαίου διαχείρισης που κατέχει σήμερα γερμανική εταιρεία. Αλλά και για το λιμάνι του Πειραιά στόχος των Κινέζων είναι να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο λιμάνι μεταφοράς container στη Μεσόγειο, μέσω του οποίου θα διοχετεύονται κινεζικά προϊόντα σε Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή.

Εάν η Ελλάδα έβγαινε από την Ευρωζώνη, οι κινεζικές επενδύσεις θα έχαναν μονομιάς την αξία τους. Η Κίνα θα είχε επενδύσει σε ένα αποτυχημένο κράτος που θα βυθιζόταν στην εξαθλίωση και η υπόλοιπη Ευρώπη θα έπρεπε «να το πληρώσει».

«Είναι πολύ πιθανό, ότι στο ευρωπαϊκό πόκερ η Κίνα έδωσε φλος ρουαγιάλ στους Έλληνες. Και αυτοί δεν το έχουν πάρει είδηση ακόμη.»

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2012/10/stern.html#ixzz2AtqIxAlf

"Ελληνική ΑΟΖ: Προβλήματα και Προοπτικές σήμερα" 16/10/2012

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού
 

Κινητικότητα καί Ἐκκίνηση

Posted: Σεπτεμβρίου 19, 2012 by Κάτσιος Δημήτρης in Ἐθνικά θέματα, Νίκος Λυγερός, Πολιτική

Του Νίκου Λυγερού

Ἔχουμε συνηθίσει στίς διπλωματικές δηλώσεις κάθε κυβέρνησης πού προσπαθοῦν νά μᾶς πείσουν μέσω μίας τεχνητῆς κινητικότητας ὅτι ὑπάρχει διάθεση ἐκκίνησης, χωρίς ὅμως κανένα ἀποτέλεσμα. Ἐπιπλέον, ὅταν αὐτές οἱ δηλώσεις προέρχονται ἀπό τούς εἰδικούς του διπλωματικοῦ σώματος, κατανοοῦμε ἄμεσα ὅτι δέν ἔχουν καμιά ὑπόσταση. Μᾶς θυμίζουν τότε τή φιλολογία δίχως φιλοσοφικό ὑπόβαθρο πού προσπαθεῖ νά μᾶς πείσει μέσω μίας ἔντεχνης ρητορικῆς ὅτι ὁ ὡραῖος λόγος ἔχει μία ἀξία, ἐνῶ ξέρουμε ὅλοι ὅτι εἶναι ψεύτικος καί δέν ἔχει σκοπό τήν ἀλήθεια. Ξεχνοῦν ὅμως ὅτι ὁ ἑλληνικός λαός γνωρίζει τί σημαίνει ἀνάγκη καί δέν ζεῖ πιά σέ μία φούσκα ἀκόμα καί ἄν αὐτή εἶναι οἰκονομική. Κατά συνέπεια δέν τόν ἐνδιαφέρει πιά ἡ κινητικότητα, ἀλλά περιμένει χειροπιαστά ἀποτελέσματα. Κι αὐτό ἀφορᾶ εἰδικά τόν τομέα τῶν ὑδρογονανθράκων, ὅπου παίζει βέβαια ἕνα τεράστιο ρόλο ἡ ἔννοια τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης. Κατά συνέπεια ἡ καθυστέρηση τῆς θέσπισής της θά ἀποτελέσει ἕνα πολιτικό κόστος. Τό ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι ἐνῶ αὐτό εἶναι γνωστό στό ἀνώτατο πολιτικό ἐπίπεδό της χώρας, ὑπάρχουν ἄτομα πού δέν ἔχουν ἰδέα γιά τό θέμα καί νομίζουν ὅτι μποροῦν νά ἐκφράζονται μέ τόν παραδοσιακό τρόπο, ἐνῶ τά δεδομένα ἔχουν ἀλλάξει ριζικά. Τώρα ὁ ἑλληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά τήν οἰκονομική κατάσταση τῆς χώρας καί ξέρει βέβαια τίς δυνατότητες πού ἔχει ἡ πατρίδα μας στόν τομέα τῶν ὑδρογονανθράκων, ἐπιπλέον βλέπει τήν σταθερή πολιτική τῆς Κύπρου καί τίς ἐξελίξεις πού ἄλλαξαν τά δεδομένα ἀκόμα καί μετά τήν ἔκρηξη πού κατέστρεψε τό μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἠλεκτρισμοῦ της. Πρέπει λοιπόν νά συνειδητοποιήσουν ὅτι ὁ ἑλληνικός λαός δέν πρόκειται νά μείνει ἀδρανής τήν ὥρα πού βλέπει ὅτι οἱ μεγάλες ἑταιρεῖες κι οἱ στρατηγικοί ἐπενδυτές ἔχουν μεγάλο ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἀνατολική Μεσόγειο καί κάνουν ἤδη ἐπαφές μέ τήν Ἑλλάδα, εἰδικά γιά τά ὑποψήφια κοιτάσματα. Μέ ἄλλα λόγια, βρίσκονται ἤδη σέ φάση ἑτοιμότητας, δηλαδή στό χῶρο τῆς στρατηγικῆς, ἐνῶ βρισκόμαστε σέ φάση ἀναμονῆς, δηλαδή στό χῶρο τῆς τακτικῆς. Αὐτή ἡ κατάσταση πρέπει ν’ ἀλλάξει σύντομα, διότι ἡ Ἑλλάδα δέν μπορεῖ νά περιμένει ἄλλο. Ἐπιστημονικό ὑλικό καί στρατηγικό ὑπάρχει ἤδη συνεπῶς δέν ὑπάρχουν δικαιολογίες. Τό ὑπόβαθρο τῆς πολιτικῆς ἀπόφασης εἶναι ἕτοιμο, διότι ἡ ἐνημέρωση ἔχει γίνει ἤδη. Ὅσοι δέν τό ξέρουν, ἄς τό μάθουν τώρα γιά νά εἶναι πιό σοβαροί καί νά προχωρήσουμε πιό ἀποτελεσματικά. Ὁ ἑλληνικός λαός ἀξιολογεῖ τίς κινήσεις κι ὄχι τήν κινητικότητα. Δίχως ἐκκίνηση, δηλαδή δίχως θέσπιση τῆς ΑΟΖ, ὅσα λέγονται δέν εἶναι τίποτα. Ἡ θέσπιση εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ καί τοῦ μέλλοντος τῆς πατρίδας μας.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=10276&l=gr

 

Ὑπογραφές ὑπέρ τῆς θέσπισης τῆς Ἑλληνικῆς ΑΟΖ

 

ΕΔΩ ΒΙΝΤΕΟ

 

 

 

 

Ἀπαντήσεις ἀπό τόν ὑπουργό Παιδείας Κωνσταντῖνο Ἀρβανιτόπουλο ζητεῖ μέ ἐρώτηση πού καταθέτει ὁ Βύρων Πολύδωρας, γιά τό θέμα πού ἔχει ἀνακύψει μέ τά φωνήεντα καί τά σύμφωνα στό βιβλίο τῆς Νέας Ἑλληνικῆς Γραμματικῆς τῆς Ε’ καί ΣΤ’ Δημοτικού. «Σέ πρόσφατα δημοσιεύματα καί σέ πολλούς ἰστότοπους τοῦ διαδικτύου, διαβάσαμε τήν εἴδηση μετά ποικίλων σχολίων πώς στό βιβλίο τῆς «Νέας Ἑλληνικῆς Γραμματικῆς» γιά τήν Ε’ καί ΣΤ’ Δημοτικοῦ διδάσκεται πλέον πώς τά φωνήεντα εἶναι πέντε καί τά σύμφωνα 18. Συγκεκριμένα καί σύμφωνα μέ καταγγελία τοῦ συλλόγου δασκάλων Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς καταργοῦνται τό «ἡ» καί τό «ὤ», προστίθεται ὡς φωνῆεν ὁ δίφθογγος «οὔ», καταργοῦνται τά διπλά σύμφωνα «ξ» καί «ψ» ἐνῶ προστίθενται ὡς νέα καί αὐτόνομα σύμφωνα τό «ντ», τό «μπ» καί τό «γκ».

Ταυτόχρονα, ἡ νέα διδασκαλία τῆς «Νέας Ἑλληνικῆς Γραμματικῆς» εἰσάγει τήν ἀμφίβολη συζήτηση γιά φθόγγους φωνηεντικούς (!) μέ πέντε λατινικά γράμματα (a, e, i, o, u) καί γιά 12 γράμματα, ἐκ τῶν ὁποίων 7 εἶναι μονά γράμματα (ἔ, ὁ, ἡ, ὤ, ἅ, ἴ, ὕ) καί πέντε διγράμματα (εἰ, οἱ, υἵ, αἵ, οὔ). Προφανῶς ἀναφέρεται σέ πέντε (ἀπό τίς ὀκτώ κύριες) παλαιές διφθόγγους, χωρίς νά μᾶς φωτίζει κανείς γιατί παραλείπονται οἱ ἄλλες τρεῖς κύριες (αὖ, εὖ, ηὔ) ἀγνοώντας ἤ παραμερίζοντας τίς τρεῖς καταχρηστικές.

Ἐπειδή δέν πρόκειται γιά μία ἁπλή γλωσσολογική ἄποψη ἤ ἄσκηση.

Ἐπειδή κατά τά φαινόμενα εἶναι μέγα παιδαγωγικό λάθος νά ἐπιχειρεῖται ἀκουσίως ἤ ἑκουσίως μία τόση καί τέτοια σύγχυση καί ἀσάφεια στό θεμελιῶδες μάθημα τῆς διδασκαλίας τῶν γραμμάτων τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας μέ τή σύμμιξη Ἑλληνικῶν καί λατινικῶν χαρακτήρων.

Ἐπειδή ὅλα δείχνουν καί μᾶς κάνουν νά ὑποψιαζόμαστε πώς τά πράγματα ὁδηγοῦνται καί καθοδηγοῦνται ὕπουλα καί ταχέως στή λεγόμενη φωνητική γραφή καί κατ’ ἐπέκταση στήν ἀντικατάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἀπό τό λατινικό, ὅπως θεαματικά, προοιμιακά ὅσο καί προκλητικά φαίνεται ἀπό τά εἰσαγόμενα νέα σύμφωνα «μπ, ντ, γκ».

Ἐπειδή τά γράμματα, φωνήεντα καί σύμφωνα καί δίφθογγοι, εἶναι ὁ πυρήνας καί ἡ καρδιά τοῦ συστήματος σκέψεως, ὁμιλίας καί ἐπικοινωνίας πού λέγεται Ἑλληνική γλώσσα καί τυχόν τραυματισμός τούς εἶναι αὐτομάτως θανάσιμος γιά τήν ἴδια τη γλώσσα.

Ἐπειδή εὐτυχῶς ὑπῆρξε καί ὑπάρχει ὡς ὁδηγός ἀξεπέραστος ἡ Γραμματική του Ἀχιλλέως Τζαρτζάνου, ἐνῶ τά πειραματικά κακέκτυπα γραμματικῆς ἀρκετή ζημιά ἔχουν ἐπιφέρει στή γλώσσα μας χάριν τῆς ματαιοδοξίας καί τῆς ἰδιοτελοῦς καινοτομίας τῶν «συγγραφέων».

Ἐπειδή τό θέμα εἶναι σοβαρό καί μέγα καί δέν μπορεῖ νά περιορισθεῖ στήν ἀποκλειστική ἁρμοδιότητα καμμιᾶς «Ἐπιτροπῆς» κανενός «Ἰνστιτούτου» καί κανενός Πανεπιστημιακοῦ «Τμήματος», ἀλλά πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς ἐθνικό ζήτημα πού ἀφορᾶ ὅλη τήν ἀκαδημαϊκή κοινότητα καί κατ’ ἐξοχήν τήν ἐμβληματική καί οὐσιαστική μονάδα κύρους ὅπως εἶναι ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, προφανῶς ὅλους τους διανοούμενους καί σέ τελευταῖα ἀνάλυση ὄλον τόν Ἑλληνικό λαό, παρεκτός τοῦ τραγικοῦ γεγονότος ὅτι δέν ὑπάρχει ἄρθρο στό Σύνταγμά μας (ὅπως τό 107 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952 τό ὁποῖο κακουργηματικά καί ὀλέθρια κατηργήθη στό Σύνταγμα τοῦ 1975) πού νά προβλέπει τήν διατήρηση, τήν προστασία, τό ἀναλλοίωτο καί τό ἀπαραβίαστό της Ἑλληνικῆς γλώσσας ὡς ἀδιάσπαστου στοιχείου τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ.

Ἐρωτᾶται ὁ Ὑπουργός:

1. Ποιά θέση παίρνει τό Ὑπουργεῖο Παιδείας σχετικά μέ τό θέμα;

2. Θά ἐπιτρέψει τήν κυκλοφορία τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου τῆς «Νέας Ἑλληνικῆς γραμματικῆς» καί τήν ἐπί τῇ βάσει τούτου διδασκαλία τῶν μαθητῶν τῆς Ε’ καί ΣΤ’ Δημοτικοῦ;

3. Ἄλλως, πώς σκέπτεται νά ἀντιμετωπίσει τό πρόβλημα τῆς καθημερινῆς κακοποίησης καί κατ’ ἐπέκταση τῆς συνολικῆς ὑποβάθμισης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας ἀπό τά περισσότερα ΜΜΕ σέ πολλές καλούμενες ψυχαγωγικές ἐκπομπές καί τώρα ἀπό τά σχολικά βιβλία;»

Ἀντίγραφο ἀπό τόν ἰστότοπο: http://www.syllogosdelmouzos.gr/index.php/2011-12-11-11-13-50/604-2012-07-15-08-03-50