«Τον Πάπα να καταράσθε, διότι αυτός θα είναι η αιτία»

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη

Μερικές φορές, είναι άστοχο να αναπτύσσουμε νοήματα και σκέψεις μπροστά στην αποκαλυπτική δύναμη των γεγονότων. Με την συνοπτική παράθεση των γεγονότων σχηματίζεται καλύτερα η εικόνα. Έχουμε λοιπόν:

 867 μ.χ.  Το μικρό σχίσμα  …η Ρώμη προέβαλλε απαιτήσεις πρωτοκαθεδρίας, γνωστής ως το παπικό πρωτείο, έναντι των άλλων 4 πατριαρχείων της Κωνσταντινουπόλεως, Αντιοχείας, Αλεξανδρείας, και Ιεροσολύμων.

1054 μ.χ.  Το μεγάλο σχίσμα του 1054 μ.χ.  ή Σχίσμα των δύο Εκκλησιών είναι η διαίρεση και διάσπαση της κοινωνίας μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Εκκλησίας

 1096 μ.χ.   Ξεκινούν οι σταυροφορίες

Α΄ Σταυροφορία

Σταυροφορία του λαού

Γερμανική Σταυροφορία, 1096 μ.χ.  

Σταυροφορία του 1101 μ.χ.  

Έμβλημα Τευτονικού Τάγματος

Β΄ Σταυροφορία

Γ΄ Σταυροφορία

Δ΄ Σταυροφορία

Σταυροφορία των Αλβιγηνών

Σταυροφορία των παιδιών

Ε΄ Σταυροφορία

ΣΤ΄ Σταυροφορία

Ζ΄ Σταυροφορία

Σταυροφορία των βοσκών

Η΄ Σταυροφορία

Θ΄ Σταυροφορία

Σταυροφορία της Αραγωνίας

Σταυροφορία της Αλεξάνδρειας

Σταυροφορία της Νικόπολης

Σταυροφορία των Χουσσιτών

Σταυροφορία της Βάρνας

Βόρειες Σταυροφορίες … από τους χριστιανούς βασιλείς… εκστρατείες Σουηδών και Γερμανών Καθολικών εναντίον ακόμη και Ρώσων Ορθοδόξων … υποχρεωτικές βαπτίσεις, στρατιωτική κατοχή και μερικές φορές εξόντωση από ομάδες Δανών, Γερμανών και Σουηδών. Τέλος η Λιθουανία ασπάστηκε το χριστιανισμό το 1386 μ.χ.   και έτσι αφαίρεσε το πρόσχημα της "σταυροφορίας" από τους Τεύτονες και τους Ρωμαιοκαθολικούς κατ’ επέκτασιν. 

1453 μ.χ.  Πτώση της βυζαντινής Αυτοκρατορίας

1466 μ.χ.  γεννήθηκε και έδρασε έως το 1536 μ.χ. , ο Καθολικός ιερέας, θεολόγος, δάσκαλος και κλασικός λόγιος που έγραφε σε «καθαρή» λατινική γλώσσα, Ολλανδός, αναγεννησιακός, ανθρωπιστής, ο Ντεζιντέριους Έρασμους Ροτεροντάμους. Ο  γνωστός λοιπόν Έρασμος που πρότεινε την ερασμιακή προφορά της Αρχαίας Ελληνικής παρέμεινε Ρωμαιοκαθολικός σε όλη του τη ζωή.

Εξετάζοντας τα ιστορικά γεγονότα και τις δράσεις γεννούνται πολλά ερωτήματα. Μήπως η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, δια των βραχιόνων της χτυπά το συνεκτικό στοιχείο της ανατολικής εκκλησίας, που είναι η γλώσσα με την φωτεινότητά της γενικότερα;  Τόσο σημαντική ήταν η άποψη για την προφορά των «Αρχαίων Ελληνικών», του Ρωμαιοκαθολικού έως του θανάτου του, Ολλανδού λόγιου Εράσμου, ο οποίος πρότεινε έναν τύπο προφοράς της Αρχαίας Ελληνικής που έγινε ευρύτερα γνωστός στην Ευρώπη ως ερασμική ή ερασμιακή προφορά; Και γιατί ήταν τόσο καθοριστικός ο ρόλος του, ώστε να επικρατήσει βαθμηδόν η επανασυντεθειμένη αρχαία προφορά, η οποία διδάσκεται μετά τον 16ο αιώνα στα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Έπαψε ποτέ η παπική εκκλησία να επιθυμεί την κυριαρχία πάνω σε όλους τους ανθρώπους; Για ποιό μέτρο και ποιόν δεκαπεντασύλλαβο να μιλήσουμε, όταν οι δάσκαλοι της Ελληνικής αγνοούν τη σχέση μεταξύ μουσικής και ελληνικής γλώσσας; Δεν αντήχησαν οι κραυγές των do και re όταν κτυπούσαν τη ρίζα της γλώσσας των πιστών της Ανατολικής Εκκλησίας;

2017 μ.χ.   Γερμανοί, Ολλανδοί και λοιποί συγγενείς διδάσκουν ελληνικήν προφοράν σε «ελληνάκια».

Τέλος

Θρησκεία

"Ο ΧΡΟΝΟΣ" - ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη

   Ο ελάχιστος φόρος τιμής από εμάς τους νεώτερους Έλληνες, γι' αυτά που συνέβησαν στην Ποντιακή γη και στην Μικρά Ασία εν γένει, είναι η αναζήτηση της αλήθειας. Η αλήθεια που χάνεται με την πάροδο του χρόνου και αυτή που επιμελώς κρύβεται κυρίως από όσους έχουν συμφέροντα και υποτονική αίσθηση δικαιοσύνης. Οι σφαγές και οι εκτοπισμοί, που πραγματοποιήθηκαν από τους Νεότουρκους, υπό την αρχιστρατηγία των: Εμβέρ Πασά, του Γερμανού Λίμαν φον Σάντερς και του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, που ηγήθηκαν κατά σειρά την περίοδο 1913 έως το 1923, δεν μπορεί να παραγραφούν. Δεν είναι απλά ένα βιβλίο που γυρίζεις σελίδα. Δεν είναι τηλεόραση να αλλάξεις κανάλι, ούτε διαδίκτυο να πληκτρολογήσεις καινούργια διεύθυνση. Πρόκειται για αφανισμό ανθρώπων και για δυστυχία κάποιων άλλων ακόμη και τώρα που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές.

    Τόση αδικία δεν περιγράφεται! Αποκορύφωμα όλων - λες και αυτοί οι άνθρωποι, που κατοίκησαν σε αυτήν την γη, ίσως και πριν από το 3000 π.χ. έως το 1923[1] μ.χ., δεν υπήρχαν και δεν είχαν πολιτισμό - να παρουσιάζεται ο Ελληνικός Πολιτισμός ως Τουρκικός. Η Σμύρνη[2] είναι «μία από τις αρχαιότερες πόλεις και λιμένες της Μεσογείου, της αρχαίας Ιωνίας. Ιδρύθηκε περί το 3000 π.Χ. και επέζησε μέχρι σήμερα. Στη μακραίωνη ιστορία της έχει αλλάξει δύο θέσεις. Η πρώτη των προϊστορικών χρόνων που αναφέρει ο Στράβων ως "Παλαιά Σμύρνη" και η δεύτερη που έκτισε ο Μέγας Αλέξανδρος και οι επίγονοι αυτού κατά την ελληνιστική περίοδο. Κατοικήθηκε από ελληνικούς πληθυσμούς από την αρχαιότητα μέχρι και την Καταστροφή της Σμύρνης το 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε με τη Συνθήκη της Λωζάνης.»[3] Μας λένε εμμέσως, πως πρέπει να ξεχάσουμε την ύπαρξη Ελληνικών πόλεων κατά την αρχαιότητα σε όλη την Μικρά Ασία. Να σβήσουμε από την μνήμη μας τις δώδεκα πόλεις της Ιωνίας. Επιδιώκεται και επιτυγχάνεται εν μέρει, να μη γνωρίζουμε πως η Μίλητος, η Μυούς, η Πριήνη, η Έφεσος, η Κολοφώνα η Λέβεδος, η Τέως, οι Κλαζομενές οι Ερυθρές, η Φώκαια, και στα νησιά η Χίος και η Σάμος κατοικούνταν από Έλληνες. Επιθυμούν να αγνοήσουμε την αρχαία παράδοση, σύμφωνα με την οποία το 1500 π.χ., Κρήτες αποίκησαν τη Μίλητο,  

Δεύτερος ελληνικός αποικισμός  πηγή: https://el.wikipedia.org

Μινωίτες δηλαδή, που αρμένιζαν στο Αιγαίο τότε. Σύμφωνα με μια συγκριτική «…σύγχρονη[4] μελέτη σε μιτοχονδριακό γενετικό υλικό σκελετών ηλικίας 4,400–3,700 ετών και σύγχρονων κατοίκων του Λασιθίου αναθεωρεί την υπόθεση του Έβανς, δείχνοντας ότι ο μινωικός και ο σύγχρονος πληθυσμός έχει ισχυρότερες συγγένειες με τους νεολιθικούς και σύγχρονους πληθυσμούς της Ευρώπης και αποκλείει προέλευση από τη Β. Αφρική. Οι ερευνητές προτείνουν ότι ο Μινωικός πολιτισμός πιθανότατα αναπτύχθηκε από αυτόχθονα πληθυσμό της Κρήτης της Εποχής του Χαλκού».[5] Να τονίσουμε εδώ ότι με τον όρο αποικία, αποκαλούμε την νεώτερη πόλη που χτίζεται σε ένα τόπο από τους κατοίκους μιας άλλης πόλης.

    Σκέφτονται σοβαρά πώς να κλείσουν τις διόδους, ώστε να μη διέρχεται από το νου μας, πως οι Μιλήσιοι αποίκισαν την Σινώπη και ότι ο άξεινος Πόντος έγινε Εύξεινος. Αυτός που σήμερα ονομάζουν Μαύρη Θάλασσα, σαν να έχουν πετάξει μέσα της όλη την μαύρη ιστορία της περιοχής. Karadeniz καλείται από τους Τούρκους, γιατί αυτό τους εξυπηρετεί. Θα μας πούνε ξανά και ξανά πως η Ελληνική Γραμματεία είναι παραμύθια. Ούτε καν μυθολογία. Θα χαρακτηρίσουν τα γραπτά με αναίδεια, φαντασιώσεις των οκνηρών Ελλήνων από καταβολής κόσμου. Δεν θέλουν να παραδεχθούν πως, «…οὗτος τὸ πρῶτον ἂξεινος ἐκαλεῖτο διὰ τὸ ὑπὸ λῃστῶν οἰκεῖσθαι, καὶ μηδένα ἐκεῖ παραβάλλειν τῶν ξένων.»[6]

    Θα ισχυρισθούν πως είναι αδύνατον να ισχύει το ακόλουθο απόσπασμα, διότι δεν υπάρχει Θετταλία ούτε Εύξεινος Πόντος! «Ἀπ’ ἐκείνης τῆς Θετταλίας, ἐνθα Πηλεύς ἐβασίλευεν, Ἰάσων καὶ οἱ Ἀργοναῦταί ποτε ἔπλεον εἰς τὸν Εὔξεινον Πόντον. Ἥδε ἡ θάλαττα ἦν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ἔτι ἄγνωστος· ὠνομάζετο δὲ Πόντος Ἄξεινος, τὸ δὲ πλοῖον τὸ ἐκείνων τῶν ναυτῶν ἦν ἡ Ἀργώ.»[7] Θα έδιναν τα πάντα, προκειμένου να σφετερισθούν τον πολιτισμό και την διανόηση των Ιώνων, που αποίκισαν την Τραπεζούντα, την Κερασούντα τα Κοτύωρα την Σαμψούντα (αρχικό όνομα Αμισός) καθώς και πλήθος[8] άλλων πόλεων σε όλα τα παράλια του Ευξείνου Πόντου. Στον μεγάλο αριθμό των Ελληνικών αποικιών, να προσθέσουμε και τις αποικίες των Μεγαρέων και των Βοιωτών, όπως το Βυζάντιο, την Χαλκηδόνα, την Ηράκλεια την Ποντική και την Νικομήδεια.

    Οι πόλεις αυτές, αλλά και όλες οι άλλες του αρχαίου Ελληνικού κόσμου, με τον πολιτισμό τους και την οικονομία τους ήταν φυσικό να γίνουν στόχος όλων των γειτονικών λαών. Δέχθηκαν διαδοχικές επιθέσεις, καταλήψεις, απελευθερώσεις και καταστροφές. Αλλά σε όλη την μακραίωνη ιστορία της Μικράς Ασίας δεν έχει καταγραφεί τέτοια αγριότητα που εκδήλωσαν οι Νεότουρκοι. Ξεκίνησαν με την «Σφαγή του Οικονομείου» την 25 Ιανουαρίου 1913, όπου «…Ο αρχηγός των τσετών τοποθέτησε στρατιώτες γύρω από το χωριό, για να μην αφήνουν να φύγει κανένας και στη συνέχεια ζήτησε από τον μουχτάρη να συγκεντρώσει όλους τους άντρες στο «Αρχιγένειο Δημοτικό Σχολείο» του χωριού, ηλικίας από 15 ετών και πάνω. Οι συγκεντρωθέντες οδηγούνταν κατά ομάδες στην παραλία και εκτελούνταν.» Οι σφαγές και οι εκτοπίσεις εντάθηκαν με την «…απόβαση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου 1919…»[9] για να κορυφωθούν με την καταστροφή της Σμύρνης το 1922.

    Κάποιοι ομοεθνείς μας θέλουν να απαλύνουν τη βαρβαρότητα του παρελθόντος. Αυτό ας το κρατήσουν για τον εαυτό τους, γιατί μόνο η γνώση της αλήθειας, μπορεί να βοηθήσει σε μια αντικειμενική και ισορροπημένη αξιολόγηση των δεδομένων για την στόχευση στο μέλλον. Πρέπει να ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι δυνατότητες έχουμε για να αντιμετωπίσουμε το μέλλον και τα ζητήματα που θα προκύπτουν.

Χωρίς «αίτιο - παρελθόν – ιστορία» δεν υπάρχεις άνθρωπε!!!

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΦΑΝΩΝ ΗΡΩΩΝ

* Η συχνότερη επιλογή πληροφοριών από τον ιστότοπο https://el.wikipedia.org έγινε, γιατί στο τέλος των άρθρων της για κάθε λήμμα, παρατίθενται και πρόσθετες πηγές.

[1] Μερικοί αναφέρουν θύματα και κατά τους πρώτους μήνες του 1924.

[2] Σύμφωνα με τις φιλολογικές μαρτυρίες η πρώτη Σμύρνη ιδρύθηκε κατά την 3η χιλιετία π.Χ., την ίδια περίπου εποχή που αναπτύχθηκε η Τροία. Πηγή: http://www.ehw.gr

[3] https://el.wikipedia.org

[4] https://www.nature.com/articles/ncomms2871

[5] https://el.wikipedia.org

[6] Etymologicum magnum

[7] http://ebooks.grsu.by/drgr_jz/uprazhneniya.htm

[8] http://blacksea.ehw.gr/forms/filePage.aspx?lemmaId=3683

[9] https://el.wikipedia.org

Ένα «ΒΗΜΑ» ακόμη προς τις άδειες λέξεις

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη

Σε ένα ανυπόγραφο άρθρο του Capital.gr (εδώ), για το άρθρο του «Βήματος της Κυριακής»,  «Δημοσκόπηση Κάπα Research: Συλλογική σύγχυση και εμμονή στα στερεότυπα της κρίσης», αναφέρονται στο τέλος τα εξής: «Όπως σημειώνεται στο ίδιο δημοσίευμα, μπορεί η επιστροφή στον εθνικισμό να αποτελεί πανευρωπαϊκή τάση και όχι ελληνική ιδιαιτερότητα, ωστόσο μέσα από τις παράδοξες απαντήσεις προβάλλει ένα ακόμη χαρακτηριστικό του έθνους: η μετάθεση της ευθύνης στους άλλους.» Εξ αυτού τίθεται το ερώτημα. Δεν γνωρίζει ολόκληρη ανώνυμη εταιρεία, σχετική με την δημοσιογραφία, πως η μετακύλιση των ευθυνών της άρχουσας οικονομικής τάξης στους απλούς πολίτες, είναι η κυρίαρχη τακτική για την διασφάλιση του πλούτου της; Δεν γνωρίζουν πως το όπλο αυτής της τάξης είναι η χειραγώγηση και το χρησιμοποιούν πολύ εύκολα απέναντι σ’ αυτούς που σηκώνουν κεφάλι και δεν γνωρίζουν καν την έννοια της λέξης χειραφέτηση; Προφανώς η απάντηση είναι απλή. Είναι η ίδια κομμάτι αυτής της τάξης.

Από την άλλη μεριά στο πρωτοσέλιδο του «Βήματος της Κυριακής» σε απορροφά ο πηχυαίος τίτλος, «Φταίνε οι άλλοι, όχι εμείς» (φωτογραφία). Αυτό είναι η αλήθεια αλλά χρησιμοποιείται πονηρά για να σε πείσει ότι είναι αληθινά και τα υπόλοιπα. Απώτερος στόχος είναι να σε πείσει ότι βρίσκεσαι σε σύγχυση. Μια σύγχυση που την υπογράφεις μέσω μιας δημοσκόπησης που δεν συμμετείχες. Πάνω από τον πηχυαίο τίτλο με μικρότερα γράμματα, «Οι Έλληνες σε πλήρη σύγχυση επτά χρόνια μετά το Μνημόνιο». Δίπλα αριστερά κάτι σαν σφραγίδα δημόσιας υπηρεσίας, με κόκκινο χρώμα, για το επίσημο των γραφομένων από την ΚΑΠΑ RESEARCH. Όπως αναφέρεται στον ιστότοπό της, «Η Καπα Research έχει υιοθετήσει ως φιλοσοφία της την ανάγκη για συνεχή προσαρμογή και ανταπόκριση στα νέα δεδομένα των αγορών. Στο πλαίσιο αυτό, αποστολή της είναι η προσφορά αξιόπιστων προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες να διασφαλίζουν μακροχρόνιες σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ωφέλειας με Πελάτες, Συνεργάτες και Στελέχη.» Εσύ ο απλός πολίτης δεν θα βρεις το όνομά σου στο πελατολόγιο της  (εδώ). Πελάτες της, τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, βιομηχανίες, τηλεπικοινωνίες, εφημερίδες, ραδιόφωνα, διαφημιστικές εταιρείες κλπ. Μέσα από τη διασφάλιση των μακροχρονίων σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ωφελείας που υπόσχεται, κάνει και τις εξετάσεις (δημοσκόπηση) στον ασθενή (Ελληνικός λαός), για να αποφανθεί ο ιατρός (εφημερίδα) , πως πρόκειται για «Συλλογική σύγχυση και εμμονή στα στερεότυπα της κρίσης». (εδώ)

Θεωρούν λοιπόν αυτοί οι κύριοι ότι είμαστε βλάκες. Τις μισές πληροφορίες απ’ όσες ξέρουν αυτοί και τα παιδιά τους να είχε ο Ελληνικός Λαός, θα ήσαν επαίτες έξω από τον Άγιο Παντελεήμονα.

Πώς να έχει σαφή εικόνα ή αντίληψη για την πολιτική κατάσταση, όταν η χειραγώγηση κρύβεται σε κάθε λέξη των εφημερίδων;

Πώς να διακρίνει τον ειλικρινή από τον ψευδή λόγο, όταν δεν έχει ειδική γνώση;

Πώς να μην συγχέει το ορθό με το λανθασμένο, όταν το λανθασμένο με δόλια τεχνάσματα, προβάλλεται ως ορθό λόγω συμφερόντων;

Πώς να μη συγχέει εύκολα τις έννοιες, όταν από τις λέξεις έχουν αφαιρέσει εντέχνως το νόημά των;

Πώς να μην συγχέει τα πράγματα και τους ανθρώπους, όταν παρουσιάζονται από τα ΜΜΕ, κερδοφόρες επιχειρήσεις ως πτωχευμένες, απατεώνες ως φερέγγυα πρόσωπα, άσχετοι ως ειδικοί, κεφαλαιοκράτες ως προλετάριοι;

Πώς να διακρίνει την αλήθεια των ιστορικών γεγονότων μέσα σε μια αποσπασματική διδασκαλία  της Ελληνικής Ιστορίας;

Πώς να μην συγχέονται τα όρια του εφικτού και του ανέφικτου, όταν επί σειρά ετών, αφήνεται ο λαός με την σημαντικότερη ιστορία στον πλανήτη, στην άγνοια και στο σκοτάδι του αναλφαβητισμού.

Παρ’ όλα αυτά, το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ετοιμάζεται να παράξει τα φάρμακα, για την αντιμετώπιση της «Συλλογικής σύγχυσης και εμμονής στα στερεότυπα της κρίσης».  Τα φάρμακα δεν θα είναι δωρεάν,  ούτε πρόκειται να αφαιρεθεί ο προστιθέμενος φόρος άγνοιας.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ Η ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΝΑΙΔΕΙΑ

Η πλήρης χρήση του διαδικτύου ενισχύει τη γλώσσα μας. Όχι μόνο Μessenger!

Του Δημήτρη Αθ. Αλεξανδράκη

Γεννήθηκαν πολλά ερωτηματικά, με τα γραφόμενα στην πινακίδα, που κρατούσε διαδηλωτής στο Σύνταγμα. Μερικώς ανορθόγραφη, αποτύπωνε την αλήθεια των πραγμάτων. Αυτό που πιστεύει, το γράφει ο εν λόγω ΑΓΡΟΤΗΣ, στη γλώσσα του.

Εξεπλάγησαν(1) κάποιοι δημοσιογράφοι, από τα γραφόμενα στην πινακίδα και διερωτήθηκαν "τί γλώσσα είναι αυτή"; Κι όμως είναι Ελληνικά, αλλά θέλουν εμβάθυνση. Μια αυτονόητη διαδικασία, που πρέπει να διέπει τον δημοσιογραφικό κόσμο. Επιβάλλεται και δεν νοείται να πολυβολούν το κοινό τους ως   τηλεπερσ-όνοι και να θεωρούν πως Ελληνικά είναι μόνο αυτά που αυτοί γνωρίζουν. Τους φάνηκε ακαταλαβίστικο; Δεν θα έπρεπε να αναρωτηθούν, μήπως δεν ξέρουν κάποια λέξη; Ακόμη και τα λεξικά έχουν ελλείψεις, το παραδέχονται συγγραφείς λεξικών.

Κατηγορούμε τους νέους πως λοιδορούν τη γλώσσα μας. Τι κάνουμε γι’ αυτό όμως, Δεν φταίνε τα παιδιά μας, γιατί εμείς οι ίδιοι τους παραδίδουμε στην αποστροφή των ιδιαιτεροτήτων της Ελληνικής γλώσσας. Ακόμη και σε αξιόλογα κείμενα έχουν παρεισφρήσει(;) - από αμέλεια ή εσκεμμένα - λέξεις που αποπροσανατολίζουν. Στην Βικιπαίδεια, την ελεύθερη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, στο λήμμα για τις διαλέκτους, γράφει πως «…Όσον αφορά τις νεοελληνικές τοπικές διαλέκτους, ο κύριος όγκος τους δεν εμφανίζει έντονες διαφορές  με  εξαίρεση κάποιες απομακρυσμένες και λίαν αποκλίνουσες διαλέκτους που ομιλούνται σε απομονωμένες  κοινότητες.»(2) Αναφέρει καθαρά  πως οι κοινότητες αυτές έχουν πάρει αποκλίνουσα πορεία. Λάθος δρόμο! Πολλά τα ερωτήματα. Αποκλίνουσα ή διατηρούσα αποκρυσταλλωμένες λέξεις ή ρίζες κατά μία άλλη εξέταση από την αρχαιότητα, που κάποιοι προσπαθούν να τις αποβάλουν; Λέξεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην περαιτέρω μελέτη των αρχαίων κειμένων; Αλλά ξέχασα περιμένουμε εξ Αμερικής… τα δολάρια… τους καθηγητές… τους επιστήμονες… κλπ.

Διακρίνονται καθαρά στην πινακίδα τα εξής:

ΑΓΡΟΤΗ ΜΙ ΠΛΑΙΑΙΖ΄ ΣΚΩΣ΄

ΤΑΛΟΡΘΑ ΠΑΡΤΣ’ ΠΑΡΑΝΤΑΡΙΑ

ΛΙΜΟΥΤΟΥΡΠΑΚΤΣ΄

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΛΛΙΦΩΝΙΟΥ

ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Εν τούτοις, γράφουν οι δημοσιογράφοι με  πηχυαίους τίτλους, «ο αγρότης με τα πλακάτ που θυμίζουν Αραμαϊκά ξαναχτύπησε στο Σύνταγμα!»(3) Δεν θυμίζουν τίποτα άλλο;(!) Πρόκειται δηλαδή για έναν τύπο που δεν ξέρει τη γλώσσα της χώρας που κατοικεί; Κατάντια θεωρούν την γραφή αυτού του ανθρώπου; 

 Στο τσαντίρι τους δεν έχουν βιβλιοθήκη με λεξικά ή εσκεμμένα λένε πως είναι σκηνίτες, για να παίζουν το χρηματοαποδοτικό παιχνίδι τους σε βάρος ακόμη και της ίδιας της γλώσσας που χρησιμοποιούν; Γράφει λοιπόν αυτός ο άνθρωπος Αραμαϊκά; Το ίδιο όμως μπορεί να πει κάποιος και για τους κυρίους Τσαδηριώτες ή Τσαντηριώτες. Χρησιμοποιούν Τούρκικα;  Χρησιμοποιούν μια λέξη που δεν υπάρχει στην Ελληνική γλώσσα. Στην φωτογραφία δεξιά από το ΛΕΞΙΚΟΝ ΕΠΙΤΟΜΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ του ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 1839 για το μοντέρνο τους όνομα βρίσκεται μόνο η λέξη τσαδήρι. Λέξη που την συναντούμε στα Περσικά (چادر), και στα Τουρικά. (Çadır). Σκηνήτες, υπήρχαν και στην παλαιά Ελλάδα, ακόμη και στην παλαιότερη, με μια μικρή λεπτομέρεια ήταν οι πτωχότατοι περιφερόμενοι κάτοικοι. Παρ’ όλα αυτά δεν τους απέβαλε ο λαός, τους άφησε ακόμη και στα λεξικά του. Αυτοί γιατί λοιδορούν και εμμέσως προωθούν την αποβολή του αγρότη;

Επ’ ευκαιρία, να σημειώσουμε και το λογικό επιχείρημα, πως αν μία λέξη δεν βρίσκεται στην Ελληνική Γραμματεία, δεν σημαίνει πως δεν υπήρχε ως λέξη. Θεωρώ βέβαιο, πως το σύνολο της Ελληνικής Γραμματείας, δεν έφτασε έως τις μέρες μας. Αλλά και ολόκληρη να έφθανε, είναι αδύνατον να περιείχε, όλες τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν, ιδιαίτερα στον προφορικό λόγο, από τη γέννηση της Ελληνικής Γλώσσας. Συνεπώς δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε με ασφάλεια, την μη ύπαρξη μιας λέξης από την αρχαιότητα. Το κενό αυτό, σε ένα βαθμό το καλύπτει η μελέτη των κανόνων που διέπουν τη δομή μιας γλώσσας, η γραμματική δηλαδή και η γλωσσολογία εν γένει. Βρίσκουμε στην Ελληνική Γραμματεία επί παραδείγματι τη λέξη ολόφωτοι… (Scholia In Aeschylum «…ἄλλας δὲ τεσσαράκοντα ὁλόφωτοι τελοῦσιν.») Ποιο είναι το απαγορευτικό, ώστε να μην υπήρξε στην αρχαιότητα η λέξη  όλόρθοι;  Τα ‘λορθα γράφει η πινακίδα και εννοεί ο ασπούδαστος ΑΓΡΟΤΗΣ ψήλωσε, ορθώσου με επίταση, με ένταση! Αλλά ξέχασα, ο επικρατέστερος όρος που χρησιμοποιείται στα κοινωνικά δίκτυα είναι, «σήκω από τον καναπέ». Αν και ο καναπές μέχρι πρότινος, είχε ως βάση το ξύλο, η ραγδαία εξέλιξη άφησε πίσω και τους υλοτόμους και τους ξυλουργούς. Γιατί να γνωρίζει ο Έλληνας σήμερα τους στίχους της Ψ Ραψωδίας της Ιλιάδος;

114. Οἳ δ᾽ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες

115. σειράς τ᾽ εὐπλέκτους· πρὸ δ᾽ ἄρ᾽ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

116. πολλὰ δ᾽ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ᾽ ἦλθον·

Γιατί να γνωρίζει τον Καζαντζάκη και τον Κακριδή, που προσπάθησαν να διατηρήσουν τουλάχιστον το νόημα της Ιλιάδος;  114, 115 & 116 «…Κι αυτοί εκινούσαν, και καλόπλεχτα σκοινιά στα χέρια εκράτουν και κοφτερά τσεκούρια᾿ κι όδευαν μπροστά τους τα μουλάρια. Πήραν ανηφόρα, κατηφόρα κι ανάπλαγα και πλευρές,…»

 Θα σταματήσω εδώ κάνοντας μια ανάλυση των γραφομένων στην πινακίδα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, στο pc μπορούμε να μεγαλώσουμε την εικόνα πατώντας ταυτόχρονα Ctrl και +.

ΤΟΠΙΚΟΣ ΙΔΙΩΜΑΤΙΣΜΟΣ	ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ	ΤΕΜΑΧΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ		ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ (λάθος που προτάχθηκε στο εκπαιδευτικό σύστημα)	ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΑΡΧΙΚΗ - ΡΙΖΙΚΗ	ΕΡΜΗΝΕΙΑ
		ΝΕΑ	ΑΡΧΑΙΑ
ΑΓΡΟΤΗ	Αγρότη	ο αγρότης	ὁ ἀγρότης	Αγρότη: αγρότης ουσιαστικό αρσενικό ενικός γενική αιτιατική κλητική	άγγελος < αρχ. ἄγγελος και άγω < αρχ. ἄγω < ΙΕ *ag-	1.  Ο γεωργός και με επέκταση αυτός που ζει στην ύπαιθρο και ασχολείται επαγγελματικά με την πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, κτηνοτροφία, κτλ.) 2.  ἀγρότης, -ου, ὁ (ἀγρός), I. χωρικός, χωριάτικος, σε Ευρ. II. (ἄγρα) = ἀγρευτής, κυνηγός, σε Ομήρ. Οδ.· θηλ., ἀγρότις (κούρα), δηλ. η Άρτεμη, σε Ανθ.
ΜΙ	μη	μη	μή	Μὴ αρνητικό μόριο		Απαγορευτικό ή αποτρεπτικό μόριο για την εκφορά άρνησης σε προτάσεις επιθυμίας.
ΠΛΑΙΑΙΖ’	πλαγιάζεις	πλαγιάζω	πλαγιάζω	Πλαγιάζεις: πλαγιάζω ρήμα ενεργητική ενεστώτας οριστική ενικός δεύτερο	πέλαγος < αρχ. < ΙΕ πελα- "ευρύς, επίπεδος"	1.     Γέρνω ή κάνω κτ. να γείρει, να πάρει πλάγια θέση. 2.     Ξαπλώνω, πέφτω στο κρεβάτι κυρίως για να κοιμηθώ.
ΣΚΩΣ΄	σηκώσου	σηκώνομαι	Βρέθηκε στην Ελληνική Γραμματεία  ως Ἀνασηκῶσαι	Σηκώσου: σηκώνομαι ρήμα παθητική αόριστος       προστακτική ενικός δεύτερο	σηκός < αρχ. Ετυμολογία: [<μσν. σηκώνω < μτγν. σηκῶ "ζυγίζω" < σηκός "ζύγι"]	1       Σηκώσου: παροτρύνω σε εξέγερση, σε επανάσταση, σε ανταρσία  «Γκιουρντζή πιά μη κοιμάσαι, σηκώσου με ορμήν,» Ρήγας Φεραίος 2       <Ἀνασηκῶσαι:> ἀνταποδοῦναι ἢ ἀναλαβεῖν, ὥσπερ οἱ ἱστάντες, οἷον ἐξισῶσαι τῷ λείποντι ἢ πλεονάζοντι. Suda, Lexicon 3       Ανασηκόω: αναπληρώ το ελλείπον δια της προσθήκης βάρους  έως ότου ισορροπήσει η ζυγαριά.
ΤΑΛΟΡΘΑ	Τα ‘λόρθα	Ολόρθα	Οι λέξεις απαντώνται χωριστά τό ὅλον τό ὀρθόν	Ολόρθα τοπικό επίρρημα που δηλώνει την κατεύθυνση (Σχηματίζεται από το επίθ. Ολόρθος-η-ον)	όλος < αρχ. ὅλος και ορθός < αρχ. ὀρθός	1   ολόρθα, 'λόρθα· ολόρτα. 1) α) Σε εντελώς όρθια στάση: ολόρθα εσηκώθη (Χρον. Μορ. H 2391)… 2   ολόρθος -η -ο [olórθos] Ε3 : (λογοτ.) με επίταση, όρθιος. 3   ὅλος, Ιων. οὖλος, -η, -ον, : ολόκληρος, εντελής, ακέραιος, πλήρης  και ὀρθός, -ή, -όν, ευθύς, ίσιος, ως προς το ύψος, όρθιος, ανορθωμένος.
ΠΑΡΤΣ’	πάρε τους	παίρνω	ἐπ-αίρω	Πάρε: παίρνω ρήμα ενεργητική αόριστος προστακτική ενικός δεύτερο	<μσν. παίρνω < ἐπαίρνω < αρχ. ἐπαίρω	1   Παίρνω: Σε χρήσεις όπου η σημασία του εξαρτάται κυρίως από το αντικείμενο ή γενικότερα από τα συμφραζόμενα. 2   ἐπαίρω: παρακινώ, διεγείρω, στο ίδ., Σοφ. κ.λπ.· υποκινώ ή πείθω κάποιον να κάνει κάτι, με απαρ., σε Ηρόδ., «…ἐπάρας Κροῖσον στρατεύεσθαι επί Πέρσας…» (που ξεσήκωσαν τον Κροίσο, για να κινήσει το στρατό του εναντίον των Περσών)
ΠΑΡΑΝΤΑΡΙΑ	παρανταριά		πάραντα	Πάρ-αντα: επίρρημα	1.    Πάραντα<παρά + άντα) όπως ἄναντα, εκ του ἀν-άντης, -ες (ἀνά, ἄντην) 2.    Πάραντα<παρά+αντίος	Α΄ΕΚΔΟΧΗ 1. πάρ-αντα, πλαγίως, παράμερα σε Ομήρ. Ιλ. Παρόμοια λέξη ἄναντα, του ἀν-άντης, -ες (ἀνά, ἄντην), ανηφορικός, απότομος, απόκρημνος, σε Ηρόδ., Πλάτ., Ξεν.· πρὸς τὸ ἄναντες, στο υψηλότερο σημείο, σε Όμηρο πολλὰ δ' ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ' ἦλθον· 2. Πάραντα: εκτός της ευθείας οδού, λοξώς («στραβά, λοξά»), πλαγίως, προς τα πλάγια α΄Πιθανή εξήγηση πλευροκόπησέ τους
		παρανταριά		Παρανταριά: ουσιαστικό θηλυκό ενικός ονομαστική αιτιατική κλητική	Παρανταριά < παρά+αντάρα Παρα- & παρ α' συνθετικό το οποίο δηλώνει επίταση, υπερβολή, παραπάνω από αυτό που πρέπει ή συνεπάγεται το β' συνθετικό	Β΄ΕΚΔΟΧΗ 1   Πυκνή ομίχλη 2   Μεγάλη ταραχή, φοβερή αναστάτωση β΄Πιθανή εξήγηση παρααντάριασέ τους (αντάρα της μάχης)
ΛΙΜΟΥΤΟΥΡΠΑΚΤΣ΄	Λαιμάρπαξέ τους	λαιμαρπάζω		Λαιμάρπαξε: λαιμαρπάζω ρήμα ενεργητική αόριστος προστακτική ενικός δεύτερο	Λαιμαρπάζω<λαιμό+αρπάζω Όπως και τα,	ΕΚΦΡΑΣΗ: Άρπαξέ τους από το λαιμό (Το Λιμούταρπακτς συμπεριλαμβανομένων των ιδιωματισμών,  είναι μια λαϊκότροπη συντόμευση για να δηλωθεί και η βιαιότητα που πρέπει να εφαρμοστεί)

Έχω την γνώμη πως ο άνθρωπος αυτός απλά θέλει να πει:

ΑΓΡΟΤΗ ΜΗΝ ΠΛΑΓΙΑΖΕΙΣ. ΣΗΚΩΣΟΥ

ΤΑ ΟΛΟΡΘΑ ΠΑΡΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΑ 

ΑΡΠΑΞΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ

Καιρός να ανασκουμπωθούν οι φιλόλογοι και σε συνεργασία με τους άλλους επιστήμονες, να μας βοηθήσουν ως έθνος, να διακρίνουμε μέσα από την γνώση των λέξεων και των κειμένων, το δρόμο προς την διάκριση του αληθινού από το ψευδές. Της ζωής με αγώνα και εργασία για τη γνώση και τις απολαβές, από την ζωή του φαίνεσθαι της απάτης και της ψευδοευμάρειας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

1. Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας των H.G. Liddell & R. Scott

2. Lexigram Λεξικά, Γλώσσα, Παιδεία - Κοινωνικό Διαδικτυακό Φροντιστήριο Η μεγαλύτερη Πύλη για την ελληνική γλώσσα

3. Λεξικό της Kοινής Nεοελληνικής (Τριανταφυλλίδη)

4. Επιτομή Λεξικού Κριαρά

5. Λεξικόν Ομηρικόν Το μεν πρώτον συνταχθέν υπό Κρουσίου και πολλαχώς δ’επεκταθέν και κατά τας νεωτέρας ερεύνας διορθωθέν υπό Ε.Ε. Σέϊλερ διασκευασθέν υπό Ι. Πανταζίδου

6. Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης Ιωάν. Σταματάκου

7. Λεξικόν Επίτομον της Ελληνικής Γλώσσης του Σκαρλάτου Δ. του Βυζαντίου 1839

8. Επίτομον Ελληνικόν Λεξικόν Α. Ν. Γιάνναρη ή Γιανναράκη Δαπάναις Ι.Ν. Σιδέρη 1909

---

[1] altsantiri.gr

[2] el.wikipedia.org

[3] Τίτλος άρθρου στο www.altsantiri.gr