Η Απάτη μέσω της διαφήμισης

  

https://www.microsoft.com/el-gr/microsoft-teams/group-chat-software?ms.url=microsoftcomteams

του Δημήτρη Αλεξανδράκη

Η Απάτη του «Ζήσε στο Έπακρο»: Ένα Μανιφέστο για την Αξιοπρέπεια της Επιβίωσης

Κατά τὴν πλοήγηση σε μια οποιαδήποτε ψηφιακή πλατφόρμα συνεργασίας ή κοινωνικό δίκτυο, έρχεσαι αργά ή γρήγορα αντιμέτωπος με λαμπερά εταιρικά συνθήματα. «Το Pride είναι ζωντανό. Γιορτάστε μαζί μας την ομορφιά του να ζεις τη ζωή σου στο έπακρο». Μια όμορφη, πολύχρωμη φράση.

Όμως, όταν αυτή η φράση πέφτει πάνω στην πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας, παράγει έναν υπόκωφο, ειρωνικό θόρυβο. Είναι σαν να διαφημίζεις ακριβή σαμπάνια σε έναν άνθρωπο που διασχίζει την έρημο ψάχνοντας απεγνωσμένα για λίγο νερό.

Σήμερα, που μιλάμε, 508.401 συνάνθρωποί μας βρίσκονται επίσημα καταγεγραμμένοι στα μητρώα της ανεργίας. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι. Για αυτούς, οι «ουσιαστικές» υποχρεώσεις της ανθρώπινης ύπαρξης —το ποιοτικό φαγητό, ο ήσυχος ύπνος, η πρόσβαση στην υγεία, η ίδια η επιβίωση— κρέμονται στο κενό.

1. Η Παγίδα του Σχεδιασμού και το Έλλειμμα Πρακτικής Μάθησης

Πίσω από αυτά τα νούμερα κρύβεται μια ακόμη πιο βαθιά, δομική παθογένεια. Πολλά παιδιά δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση μετά το δημοτικό. Θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν στην πράξη, δίπλα σε έμπειρους επαγγελματίες και τεχνίτες, μαθαίνοντας μια τέχνη από την εφηβεία τους.

Οι εργοδότες όμως, ακόμη κι αν το ήθελαν, αδυνατούν να τους ανοίξουν την πόρτα —ούτε καν για να σκουπίζουν το κατάστημα. Ο λόγος; Ο άκαμπτος σχεδιασμός του κράτους επιβάλλει ότι όποιος μαθαίνει πρέπει να μπει αμέσως στο σύστημα ως μισθωτός και ασφαλισμένος. Σε αντίθετη περίπτωση, αν ένας έφηβος εντοπιστεί από τους ελέγχους του ΕΦΚΑ ή της Επιθεώρησης Εργασίας χωρίς επίσημη εγγραφή στην επιχείρηση, επιβάλλεται το εξοντωτικό βασικό πρόστιμο για αδήλωτο εργαζόμενο, το οποίο ανέρχεται σε 10.500 ευρώ ανά άτομο.

Αυτό το αυστηρό πλαίσιο, αντί να προστατεύει, τελικά εγκλωβίζει. Οι νέοι αυτοί στερούνται τη δυνατότητα να εξοικειωθούν με την πράξη και τη μάθηση μιας εργασίας στην κατάλληλη ηλικία. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: φτάνουν στα 25 τους χρόνια όντας ανειδίκευτοι εργάτες και, κατ' επέκταση, η επόμενη γενιά των μακροχρόνια ανέργων.

"Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΖΕΙ   ή  Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΖΕΙ"  Τί διαφημίζει καὶ ποιός;

2. Προς τους Πολίτες: Η Ανακάλυψη της Συλλογικής Αλληλεγγύης

Απευθυνόμαστε σε εσάς που βρίσκεστε μέσα στο σύστημα της εργασίας και νιώθετε να πνίγεστε. Σε εσάς που δουλεύετε 10 και 12 ώρες την ημέρα, θυσιάζοντας την υγεία και την ψυχική σας γαλήνη απλώς και μόνο για να διατηρήσετε τα κεκτημένα. Και απευθυνόμαστε, κυρίως, σε εσάς τους 500.000 που βρίσκεστε εκτός, βιώνοντας την ανασφάλεια και την απόρριψη.

Το πρόβλημά μας δεν είναι ατομικό, είναι συστημικό. Δεν φταίτε εσείς που δεν «προσπαθείτε αρκετά».

• Σταματήστε να αποδέχεστε την ενοχή: Η αδυναμία να «ζήσετε στο έπακρο» μέσα σε μια στρεβλή οικονομία δεν είναι προσωπική αποτυχία.
• Θέστε τα όριά σας: Η εργασία πρέπει να επιστρέψει στον φυσικό της ρόλο: να είναι το μέσο για να ζούμε, όχι ο σκοπός της ύπαρξής μας.
• Χτίστε δίκτυα αλληλεγγύης: Όταν οι θεσμοί αφήνουν τους ανθρώπους στο κενό, η μοναδική άμυνα είναι η κοινότητα. Κανένας δεν πρέπει να πέφτει μόνος του.

3. Προς τους Υποψήφιους Πολιτικούς: Σταματήστε να Κρύβετε το Πρόβλημα

Απευθυνόμαστε σε εσάς που ζητάτε την ψήφο μας, τάζοντας «ανάπτυξη» και ευημερία στους δείκτες. Σταματήστε να πανηγυρίζετε για τη μείωση της ανεργίας, όταν γνωρίζετε καλά ότι αυτή η μείωση βασίστηκε εν μέρει στη φυγή 500.000 νέων στο εξωτερικό και στη μετατροπή των μόνιμων θέσεων σε κακοπληρωμένη, εποχιακή και μερική απασχόληση.

Δεν υπάρχουν «μαγικά κουμπιά», και το ξέρουμε. Υπάρχουν όμως ξεκάθαροι μηχανισμοί και οικονομικές επιλογές. Σας καλούμε να πάρετε θέση και να διαλέξετε ποιο κόστος θα επωμιστεί η κοινωνία μας:

• Θα επενδύσετε στην πραγματική παραγωγή πλούτου και τη μαθητεία; Θα μειώσετε τη γραφειοκρατία, θα στηρίξετε τη μικρή επιχειρηματικότητα και θα δημιουργήσετε ευέλικτα, νόμιμα πλαίσια πρακτικής μάθησης τεχνών για τους νέους, ώστε να μη γίνονται ανειδίκευτοι στα 25 τους;
• Θα τολμήσετε την αναδιανομή του χρόνου εργασίας; Θα εξετάσετε μοντέλα όπως η 4ήμερη εργασία χωρίς μείωση αποδοχών, ώστε να μοιραστεί η δουλειά σε περισσότερα χέρια και να κερδίσουν οι εργαζόμενοι πίσω τη ζωή τους;
• Θα ενισχύσετε το Κοινωνικό Κράτος; Θα αποσυνδέσετε την επιβίωση από το κυνήγι του χρήματος, εξασφαλίζοντας ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας, ένα Βασικό Εγγυημένο Εισόδημα και πραγματικά δωρεάν Υγεία και Παιδεία για όλους;

Ὁ Νεκτάριος δεν παντρεύεται γιατί; Καλύπτεται ἀπό τὰ ἐπιδόματα τῶν μονογονεϊκῶν οἰκογενειῶν;

Το Αίτημά μας

Δεν ζητάμε από τις πολυεθνικές και το κράτος να μας μάθουν πώς να γιορτάζουμε τη ζωή μας. Ξέρουμε να το κάνουμε καλά όταν έχουμε τις προϋποθέσεις.

Το αίτημά μας είναι απλό αλλά ριζοσπαστικό: Αξιοπρέπεια στη βάση της πυραμίδας.

Η ευημερία μιας χώρας δεν μετριέται από τα κέρδη των εταιρειών ούτε από τα εύπεπτα μηνύματα στις οθόνες μας. Μετριέται από το πόσο ασφαλής, ήσυχος και αξιοπρεπής νιώθει ο πιο αδύναμος πολίτης της όταν πέφτει το βράδυ για ύπνο.

Σταματήστε να μας ζητάτε να ζήσουμε στο έπακρο. Εξασφαλίστε μας, επιτέλους, το δικαίωμα να ζούμε με ασφάλεια.