Τί έλεγε ο Θουκυδίδης για περιόδους κρίσης όπως η σημερινή

Κάντε τον κόπο να διαβάσατε το παρακάτω απόσπασμα του Θουκυδίδη και δείτε πόσο αναλυτικοί και σκεπτόμενοι ήταν οι άνθρωποι.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
Βιβλίο 3. Κεφάλαιο 82

Για όσα έγιναν, γίνονται και θα γίνουν…

1. Σ’ αυτές τις ακρότητες έφτασε ο εμφύλιος πόλεμος και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, γιατί ήταν ο πρώτος που έγινε. Αργότερα μπορεί να πη κανείς ότι ολόκληρος ο Ελληνισμός συνταράχτηκε, γιατί παντού σημειώθηκαν εμφύλιοι σπαραγμοί. Οι δημοκρατικοί καλούσαν τους Αθηναίους να τους βοηθήσουν και οι ολιγαρχικοί τους Λακεδαιμόνιους. όσο διαρκούσε η ειρήνη δεν είχαν ούτε πρόφαση, αλλά ούτε και την διάθεση να τους καλέσουν για βοήθεια. Με τον πόλεμο, όμως καθεμιά από τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις μπορούσε εύκολα να βρη ευκαιρία να προκαλέση εξωτερική επέμβαση για να καταστρέψη τους αντιπάλους της και να ενισχυθή η ίδια για ν’ ανατρέψη το πολίτευμα.

2. Οι εμφύλιες συγκρούσεις έφεραν μεγάλες κι αμέτρητες συμφορές στις πολιτείες, συμφορές που γίνονται και θα γίνωνται πάντα όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου, συμφορές που μπορεί να είναι βαρύτερες ή ελαφρότερες κι έχουν διαφορετική μορφή ανάλογα με τις περιστάσεις. Σε καιρό ειρήνης και όταν ευημερή ο κόσμος και οι πολιτείες, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι γιατί δεν τους πιέζουν ανάγκες φοβερές. Αλλ’ όταν έρθη ο πόλεμος που φέρνει στους ανθρώπους την καθημερινή στέρηση, γίνεται δάσκαλος της βίας κι ερεθίζει τα πνεύματα του πλήθους σύμφωνα με τις καταστάσεις που δημιουργεί.

3. Ο εμφύλιος πόλεμος, λοιπόν, μεταδόθηκε από πολιτεία σε πολιτεία. Κι όσες πολιτείες έμειναν τελευταίες, έχοντας μάθει τι είχε γίνει αλλού, προσπαθούσαν να υπερβάλουν σ’ επινοητικότητα, σε ύπουλα μέσα και σε ανήκουστες εκδικήσεις.

4. Για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρείας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζωνται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή.

5. Όποιος ήταν έξαλλος γινόταν ξακουστός, ενώ όποιος έφερνε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Όποιον επινοούσε κανένα τέχνασμα και πετύχαινε, τον θεωρούσαν σπουδαίο, κι όταν υποψιαζόταν σύγκαιρα και φανέρωνε τα σχέδια του αντιπάλου, τον θεωρούσαν ακόμα πιο σπουδαίο. Ενώ όποιος ήταν αρκετά προνοητικός, ώστε να μην χρειαστούν τέτοια μέσα, θεωρούσαν ότι διαλύει το κόμμα και ότι είναι τρομοκρατημένος από την αντίπαλη παράταξη. Με μια λέξη, όποιος πρόφταινε να κάνη κακό πριν από τον άλλον, ήταν άξιος επαίνου, καθώς κι εκείνος που παρακινούσε στο κακό όποιον δεν είχε σκεφτεί να το κάνη.

6. Αλλά και η συγγένεια θεωρήθηκε χαλαρότερος δεσμός από την κομματική αλληλεγγύη, γιατί οι ομοϊδεάτες ήσαν έτοιμοι να επιχειρήσουν οτιδήποτε, χωρίς δισταγμό, και τούτο επειδή τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχή τους παρά στους όρκους τους στους θεούς.

7. Τις εύλογες προτάσεις των αντιπάλων τις δέχονταν με υστεροβουλία και όχι με ειλικρίνεια για να φυλαχτούν από ένα κακό αν οι άλλοι ήταν πιο δυνατοί. Και προτιμούσαν να εκδικηθούν για κάποιο κακό αντί να προσπαθήσουν να μην το πάθουν. Όταν έκαναν όρκους για κάποια συμφιλίωση, τους κρατούσαν τόσο μόνο όσο δεν είχαν την δύναμη να τους καταπατήσουν, μη έχοντας να περιμένουν βοήθεια από αλλού. Αλλά μόλις παρουσιαζόταν εικαιρία, εκείνοι που πρώτοι είχαν ξαναβρεί το θάρρος τους, αν έβλεπαν ότι οι αντίπαλοί τους ήσαν αφύλαχτοι, τους χτυπούσαν κι ένοιωθαν μεγαλύτερη χαρά να τους βλάψουν εξαπατώντας τους, παρά χτυπώντας τους ανοιχτά. Θεωρούσαν ότι ο τρόπος αυτός όχι μόνο είναι πιο ασφαλής αλλά και βραβείο σε αγώνα δόλου. Γενικά είναι ευκολώτερο να φαίνονται επιδέξιοι οι κακούργοι, παρά να θεωρούνται τίμιοι όσοι δεν είναι δόλιοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να κάνουν το κακό και να θεωρούνται έξυπνοι, παρά να είναι καλοί και να τους λένε κουτούς.

8. Αιτία όλων αυτών είναι η φιλαρχία που έχει ρίζα την πλεονεξία και την φιλοδοξία που έσπρωχναν τις φατρίες ν’ αγωνίζωνται με λύσσα. Οι αρχηγοί των κομμάτων, στις διάφορες πολιτείες, πρόβαλλαν ωραία συνθήματα. Ισότητα των πολιτών από την μια μεριά, σωφροσύνη της αριστοκρατικής διοίκησης από την άλλη. Προσποιούνταν έτσι ότι υπηρετούν την πολιτεία, ενώ πραγματικά ήθελαν να ικανοποιήσουν προσωπικά συμφέροντα και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο να νικήσουν τους αντιπάλους τους. Τούτο τους οδηγούσε να κάνουν τα φοβερώτερα πράγματα επιδιώκοντας να εκδικηθούν τους αντιπάλους τους, όχι ως το σημείο που επιτρέπει η δικαιοσύνη ή το συμφέρον της πολιτείας, αλλά κάνοντας τις αγριότερες πράξεις, με μοναδικό κριτήριο την ικανοποίηση του κόμματός τους. Καταδίκαζαν άνομα τους αντιπάλους τους ή άρπαζαν βίαια την εξουσία, έτοιμοι να κορέσουν το μίσος τους. Καμιά από τις δύο παρατάξεις δεν είχε κανέναν ηθικό φραγμό κι εκτιμούσε περισσότερο όσους κατόρθωναν να κρύβουν κάτω από ωραία λόγια φοβερές πράξεις. Όσοι πολίτες ήταν μετριοπαθείς θανατώνονταν από την μια ή την άλλη παράταξη, είτε επειδή είχαν αρνηθή να πάρουν μέρος στον αγώνα είτε επειδή η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσαν να επιζήσουν προκαλούσε εναντίον τους τον φθόνο.

(Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος)
Αντίγραφο από την διεύθυνση http://filologos10.wordpress.com

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΙΓΜΕ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Του Δημήτρη Αλεξανδράκη
Σαν κεραυνός έπεσε στην επιστημονική κοινότητα η πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει το ΙΓΜΕ . Αρχικά έπεσε στην αντίληψή μου το δελτίο τύπου που εξέδωσε ο Σύνδεσμος Γεωλόγων Μελετητών Ελλάδας . Με αυτά που ακούμε τελευταία θεώρησα πως ίσως διαμαρτύρονται γιατί θα χάσουν την υποστήριξη. Σε ιδιώτες θα καταφεύγουν για εδαφολογικές αναλύσεις ή για οποιαδήποτε γεωλογική πληροφορία, προκειμένου να ολοκληρώνουν τις μελέτες; Διαβάζοντας όμως την αρχική σελίδα του ΙΓΜΕ, όπου είχε αναρτηθεί – δυστυχώς στην συνέχεια αφαιρέθηκαν - πλήθος ονομάτων κατάλαβα. Φορείς που με επιστολές τους «υποστηρίζουν την αναγκαιότητα συνέχισης της ύπαρξης του Ινστιτούτου» κατάλαβα. Πρόκειται μάλλον για ολίσθημα στρατηγικό της κυβέρνησης.
Είναι δυνατόν να φοβούνται μη χάσουν τη θέση τους - τη μισθούρα που λέει ο λαός – ξένοι φορείς όπως η UNESCO η EuroGeoSurveys η IUGS και να υποστηρίζουν πως δεν πρέπει να καταργηθεί το ΙΓΜΕ; Στην επιστολή προς τον κ. Παπακωνσταντίνου, η EuroGeoSurveys επισημαίνει και τα ακόλουθα: « The success of our action is due to the competences and expertise of our national members, the Greek Institute of Geology and Mineral Exploration being among the most distinguished ones. « …μεταξύ των πλέον διακεκριμένων.» δεν λέει;
Και θα καταργήσουμε τέτοιους οργανισμούς στο όνομα ενός δήθεν δημοσιονομικού προβλήματος; Ακόμη και αν θεωρήσουμε πως υπάρχει τέτοιο ζήτημα στον συγκεκριμένο οργανισμό, το πρώτο που έπρεπε να γίνει είναι, να εντοπίσουμε τους οπισθενεργούντες ( προέδρους – διευθυντές – προϊσταμένους και λοιπό προσωπικό) και να τους στείλουμε στα σπίτια τους. Γιατί από τότε που εμφανίστηκε η κρίση, δεν αναφέρει κανείς, από όλο το πολιτικό προσωπικό, την αξιοκρατία; Κανείς δεν μιλά για αξιολόγηση του πάσης φύσεως προσωπικού ώστε να βρεθούν αυτοί που είναι φύρα; Σήμερα, ενώ ακόμη ψάχνω στοιχεία, δηλώνεται δειλά από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δημήτρη Ρέππα σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», πως στην κυβέρνηση «… Επιδιώκουμε να αξιοποιήσουμε ως κράτος τους καλύτερους στις αντίστοιχες θέσεις, ό,τι θα έκανε δηλαδή ο καθένας στην προσωπική του επιχείρηση…» Αυτό που έπρεπε να κάνουν, κατά βάσιν και εξ αρχής σε όλο το φάσμα του δημοσίου, το σκέφτονται τώρα, σχεδόν μετά από διετία;
Το ΙΓΜΕ, είναι ένας οργανισμός που πρωτο-συστάθηκε το 1930, στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας με την ονομασία Γεωλογική Υπηρεσία (ΓΥΕ). Μετά από διάφορες υπαγωγές και ονομασίες τελικά, το 1976 με το Νόμο 272 το ΕΘΙΓΜΕ μετονομάζεται σε "Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών ερευνών" (ΙΓΜΕ). Είναι ο θεσμοθετημένος τεχνικός σύμβουλος της πολιτείας, σε θέματα γεωεπιστημών. Βασικός σκοπός του, είναι η γεωλογική μελέτη της χώρας, η έρευνα και η αξιολόγηση των ορυκτών πρώτων υλών (πλην υδρογοναθράκων) και υπογείων νερών. Εσείς κύριοι της κυβέρνησης δεν χρειάζεστε αυτούς τους συμβούλους; Θέλετε άλλους συμβούλους; Ξένους;
Αν Μέγας Αλέξανδρος είχε συμβούλους από την Περσία, σίγουρα θα έφτανε οπισθοχωρώντας στις ακρογιαλιές της Ισπανίας! Η έννοια της πατρίδος είναι βαρύ πράγμα. Περιέχει τόπο, ανθρώπους, γλώσσα, ιστορία, επιστήμη, έρευνα. Το ΙΓΜΕ χαρακτηρίζεται από αυτά, είναι κομμάτι της πατρίδας.
Τώρα που ο λαός, είναι στριμωγμένος στη γωνία και περιμένει την σωτηρία από σας τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του, τώρα που είναι έτοιμοι να αρπάξουν κυριολεκτικά, ότι τους συμφέρει οι ιδιώτες επενδυτές, αντί να σκέφτεστε, πως θα αξιοποιήσετε τον ορυκτό πλούτο της χώρας, πώς να αξιοποιήσετε το προσωπικό με την εκδοχή ακόμη και να επιστρατεύσετε αξιόλογο προσωπικό που έφυγε για διάφορους λόγους (παραιτήσεις, συνταξιοδοτήσεις κλπ) φυγομαχήσατε και στραφήκατε προς την υποβάθμιση ακόμη και την κατάργηση του ΙΓΜΕ.
Μήπως συγχωνεύοντας οργανισμούς και καλλιεργώντας την εργασιακή τρικυμία, προετοιμάζετε το πεδίο για πώληση στους ιδιώτες;
Μήπως εν όψει της επικείμενης ενεργειακής κρίσης στην Ευρώπη προετοιμάζεται το ξεπούλημα κάθε ενεργειακής δυνατότητας;

Όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι

Του Δημήτρη Αλεξανδράκη (ΔΑ)


Απάντηση στην ειρωνεία της Γερμανικής εταιρείας ενοικιάσεως αυτοκινήτων «SIXT» και οποιασδήποτε άλλης παρόμοιας ενέργειας εκ μέρους κάποιων Γερμανών και των συνεργών τους, που θεωρούν πως όλοι οι Έλληνες, ζούμε εις βάρος των.

Σχετικά με την ολοσέλιδη διαφήμιση της «sixt» βλέπε στην ΗΔ (Ηλεκτρονική Διεύθυνση) http://www.leadersnet.at/news/2869,werbespass-auf-kosten-der-griechen.html.


Για το χρέος της Ελλάδος, προς τις «αγορές», την Πέμπτη 29/6/2011, ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο από τη βουλή και όπως ανακοινώνεται καθημερινά, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το διαδίκτυο, ακολουθούν καινούργια μέτρα. Φόροι, πάγωμα μισθών, μείωση συντάξεων, ξεπούλημα δημόσιου πλούτου και δεν ξέρω τι άλλο θα ανακοινωθεί από λεπτό σε λεπτό.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ), ο μεγαλύτερος της χώρας, με δελτίο τύπου, που εξέδωσε την 22/6/2011, «ηγήθηκε επιστημονικά μιας νομικής προσπάθειας υπεράσπισης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών που θίγονται, επιδιώκοντας την αποτελεσματική παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας για την προστασία αυτών, υπό το φως του Συντάγματος και των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Συμβάσεων.»

Σύμφωνα με τα παραπάνω, προφανώς έχουμε πανελλήνια διάσταση επιστημονικών θέσεων - απόψεων.
Αν πρόκειται για μια κίνηση αποπροσανατολισμού, από την πλευρά του ΔΣΑ, ώστε να συντηρηθεί η χαοτική κατάσταση, της οποίας τα κύρια χαρακτηριστικά είναι η ανασφάλεια, οι ενοχές, η αβεβαιότητα, η αναξιοπιστία κλπ, εγώ ο απλός πολίτης, δεν το γνωρίζω. Αν στην ανώτερη τάξη, στις κάστες των δικηγόρων γιατρών μηχανικών λογιστών και οι-«κονομημένων» συμφέρει το χάος, γιατί έτσι προάγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα, πάλι δεν το γνωρίζω. Ούτε αν πρόκειται για τα κομματικά τους συμφέροντα.
Ένα είναι βέβαιο. Κάποιοι, από τους πλέον φτωχούς(κοινώς πεινώντες) έως τους πλέον πλούσιους (κοινώς αχόρταγους), θα ήθελαν αυτό που έχω να το είχαν εκείνοι, είτε πρόκειται για μια μπουκιά ψωμί είτε για ένα τρισεκατομμύριο ευρώ ή δολάρια. Σαφέστατα θα ήθελαν να το πάρουν χωρίς να πληρώσουν.
Για όλα τα παραπάνω ας δούμε τα πράγματα απλά. Κυρίως η Γερμανία έχει το πάνω χέρι στην υπόθεση του χρέους της Ελλάδος. Σαν Έλληνας που βλέπω την πατρίδα μου να μην έχει απελευθερωθεί ακόμη από τους Γερμανούς, και επειδή δεν επιθυμώ κανένας Αγγλο - Αμερικανο- Ρωσο - τραφής, να μεσολαβήσει για την διευθέτηση του χρέους μου (ΑΝ ΧΡΩΣΤΑΩ!),
Παρακαλώ το Γερμανικό Διευθυντήριο, για την οικία που βρίσκεται σε μια από τις πλέον υποβαθμισμένες περιοχές της Ελλάδος, στην οποία κατοικώ αποκτώντας την:

1. εργαζόμενος από 16 ετών και επί 36 έτη στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα,
2. με προσωπική εργασία, που πολλές φορές ήταν πέραν των δυνατοτήτων μου,
3. αγοράζοντας από έναν Ρομά, εδώ και εικοσαετία, ένα παλιό οίκημα με λίγα χρήματα δικά μου και με μικροδωρεές από τους γονείς, τους δικούς μου και της συζύγου μου,
4. με δάνειο αποπεράτωσης, το οποίο έχει εξοφληθεί.
να εξετάσει και να ορίσει από μηδενική βάση, τους όρους που πρέπει να τηρήσω και για πόσο διάστημα, ώστε να έχω το δικαίωμα να κάνω χρήση αυτής της κατοικίας, εγώ, η σύζυγός μου και τα τρία μου παιδιά, ένα κατάκοιτο 25 ετών με αναπηρία 100% και άλλα δύο 17 και 11 χρονών μαθητές Λυκείου και Δημοτικού αντίστοιχα. Σε περίπτωση που δεν μου παρέχεται το δικαίωμα χρήσης, να ορίσει το Γερμανικό Διευθυντήριο τυχόν οφειλή για την περίοδο που αναπνεύσαμε μέσα σ’ αυτό, ώστε να καταβάλω τα ποσά και να αποχωρήσουμε ήσύχως. «Λεφτά υπάρχουν» έχει υπογράψει ως τριτεγγυητής ο κύριος Παπανδρέου. Αφού αποχωρήσουμε να μας περιμένετε θα έρθουμε μόνοι μας στα κρεματόρια, με τις Mercedes, τα Volkswagen, τα BMW και τα Audi που μας δανείσατε επί τούτου! Καλώς πράξατε και δεν κινηθήκατε νότια! Παραδινόμαστε αμαχητί έμπροσθεν του οικονομικού αναστήματός σας!. Γνωρίζουμε πως, η υπέρμετρη οκνηρία μας, πρέπει να τιμωρηθεί πάση θυσία προς παραδειγματισμόν των υπολοίπων της Ευρωζώνης και όχι μόνον.

Σε ποιόν απευθύνεστε κύριοι της "Καθημερινής";

Με τον εφημερίδα της Κυριακής μας πασάρατε και το «Μαιζόν και Ντεκορασιόν». Περιοδικό χλιδής διαφόρων οίκων, που ανέχεται σε κάποιο βαθμό ο Έλληνας του μεροκάματου. Πού θα βρούμε τα χρήματα γι’ αυτά που παρουσιάζετε μέσω του εν λόγω περιοδικού; Ποιός έχει την δυνατότητα για τέτοια, την ώρα που προσπαθούμε να περισώσουμε πενήντα και εξήντα λεπτά του ευρώ; Είστε μάλλον εκτός τόπου και χρόνου. Μας βάζετε, επειδή τυχαίνει να είμαστε αναγνώστες, στη διαδικασία της ανακύκλωσης. Διακινήσατε - 200.000 φύλλα επί 320 γραμμάρια που ζυγίζει το εν λόγω περιοδικό – 64 τόνους από την Αθήνα στις χωματερές και στα κέντρα ανακύκλωσης. Περαιτέρω λογαριασμούς κάντε τους μόνοι σας. Κατόπιν έρχεστε και κάνετε εκστρατεία για την μόλυνση του περιβάλλοντος. Τα μπάζα που γεμίζουν τον Κηφισό είναι από ανακαινίσεις νεόπλουτων!!! Δώστε τους λοιπόν κάθε Κυριακή τροφή για νέες ανακαινίσεις και καινούργια μπάζα.
Όσον αφορά στους πλούσιους, μη στεναχωριέστε θα βρουν το δρόμο για τους οίκους μόδας τέχνης μα και αισθητικής.
Όποιος μάτωσε στη δουλειά δεν δίνει εύκολα λεφτά για τέτοια… προϊόντα που διαφημίζετε!!!
Δ.Α.Α.
Δοκιμαστικά σε πολυτονικό:Σὲ ποιόν ἀπευθύνεστε κύριοι τῆς «καθημερινῆς»;
Μὲ τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυριακῆς μᾶς πασάρατε καὶ τὸ «Μαιζόν καὶ Ντεκορασιόν». Περιοδικό χλιδῆς διαφόρων οἲκων, ποὺ ἀνέχεται σὲ κάποιο βαθμό ὁ Έλληνας τοῦ μεροκάματου. Ποῦ θὰ βροῦμε τα χρήματα γι’ αὐτά ποὺ παρουσιάζετε μέσω τοῦ ἐν λόγω περιοδικοῦ; Ποιός ἔχει τὴν δυνατότητα γιὰ τέτοια, τὴν ὦρα ποὺ προσπαθοῦμε νὰ περισώσουμε πενήντα καὶ ἐξήντα λεπτά τοῦ εὐρώ; Εἶστε μᾶλλον ἐκτός τόπου καὶ χρόνου. Μᾶς βάζετε, ἐπειδή τυχαίνει νὰ εἲμαστε ἀναγνώστες, στὴ διαδικασία τῆς ἀνακύκλωσης. Διακινήσατε - 200.000 φύλλα ἐπί 320 γραμμάρια ποὺ ζυγίζει τὸ ἐν λόγω περιοδικό – 64 τόνους ἀπό τὴν Ἀθήνα στὶς χωματερές καὶ στὰ κέντρα ἀνακύκλωσης. Περαιτέρω λογαριασμούς κάντε τους μόνοι σας. Κατόπιν ἔρχεστε καὶ κάνετε εκστρατεία γιὰ τὴν μόλυνση τοῦ περιβάλοντος. Τὰ μπάζα ποὺ γεμίζουν τον Κηφισό εἶναι ἀπό ἀνακαινίσεις νεόπλουτων!!! Δώστε τους λοιπόν κάθε Κυριακή τροφή γιὰ νέες ανακαινίσεις καὶ καινούργια μπάζα.
Ὃσον ἀφορᾶ τοὺς πλούσιους, μή στεναχωριέστε θὰ βροῦν τὸ δρόμο γιὰ τοὺς οἲκους μόδας τέχνης μὰ καὶ αἰσθητικῆς.
Ὃποιος μάτωσε στὴ δουλειά δέν δίνει εὒκολα λεφτά γιὰ τέτοια… προϊόντα ποὺ διαφημίζετε!!!

«ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΛΕΜΟΝΟΚΟΥΠΑΣ ΚΑΙ ΟΙ… ΑΞΥΡΙΣΤΟΙ ΕΠΑΙΟΝΤΕΣ»

Του Γιάννη Περίδα
(Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο:
zougla.gr Πρώτη καταχώρηση της Τρίτης, 19 Απριλίου 2011, 12:55)

Η απονομή, πιστεύω, θα γίνονταν με απόλυτη πλειοψηφία. Επειδή, περισσότερο από κάθε προηγούμενο, δια του «ροζ» εφησυχασμού του, «ταλαιπωρεί» τους Έλληνες ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά.

Εν αρχή οι διοικούντες. Μια παρέα συναποφασιζόντων (…με ποιες μορφωτικές περγαμηνές, άραγε;) ραμολιμέντων (εν τη πλειονότητα) αλλά με κάτι «καραβάκια» και μετοχές που τους καθιστούν οικονομικά άτρωτους – και τρωτούς εμάς, τους τηλεθεατές, ακροατές, το κοινό, δηλαδή…

Στην συνέχεια οι διευθυντές και οι κρίνοντες. Κάτι αξύριστοι κύριοι, με άποψη επί παντός επιστητού. Όχι δεν είναι μόνο Γερμανοί (…) είναι και Έλληνες που προαποφασίζουν τον καταναλωτισμό του προγράμματος.

Η κατάσταση αυτή (…των επιλογών τους) επιδεινώνεται από χρόνο σε χρόνο, γιατί εκτός από τον καταναλωτικό μηχανισμό λειτουργούν και άλλους είδους «στενά κυκλώματα» για την ανάδειξη των προσωπικοτήτων της όποιας περιστασιακής ηγεσίας, επικαιρότητας.

Γιατί, βέβαια, ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα εκδοτικά συγκροτήματα προωθούν μεθοδικά και με τέλεια οργανωμένες δημόσιες σχέσεις τους «δικούς» τους ανθρώπους.

Το ίδιο κάνει (… εν πολλοίς) και το κύκλωμα των ομοφυλοφίλων. Αυτοί μάλιστα καθώς εμπνέονται κατά κανόνα από μίσος, άλλοτε ενσυνείδητο και άλλοτε υποσυνείδητο προς τις φυσιολογικές λειτουργίες της κοινωνικής ζωής, καλλιεργούν κατά σύστημα την αποδιοργάνωση και τις σεξουαλικές παρακλήσεις και έχουν δημιουργήσει στον χώρο της τέχνης, αλλά και των MEDIA, ένα καθεστώς κλειστής «μασονίας» που αποκλείει κάθε «ξένο» σώμα από την περιστασιακή ηγεσία.

«Ο παραμερισμός ή η αποδυνάμωση της φυσιολογικής πνευματικής ηγεσίας και ο γιγαντισμός της περιστασιακής είναι αναπόφευκτα φαινόμενα που συνδέονται άμεσα με την βαθύτερη ηθικο – πνευματική συγκρότηση της σημερινής κοινωνίας. Με τον κλονισμό των παραδοσιακών αξιών, με την έλλειψη αντικειμενικών κριτηρίων, με την υποκειμενικοποίηση ή την πολιτικοποίηση των εννοιών του καλού και του κακού, με τα ψυχικά ή τα ψυχολογικά άγχη, με την εναγώνια αναζήτηση διεξόδου ή με την απελπισμένη αίσθηση του αδιεξόδου κλπ. Ταυτόχρονα όμως συνδέονται το ίδιο άμεσα με την καινούργια οικονομικο – τεχνική συγκρότηση της κοινωνίας και με τους νέους ρυθμούς της ζωής που έχουν δημιουργήσει νέες ανάγκες και υπαγορεύουν άλλους τρόπους επιλογής της πνευματικής ηγεσίας. Ο Ντοστογιέφσκι π.χ. ή ο Ντίκενς, ο Δουμάς, ο Σύη κλπ. Που συγκλόνιζαν άλλοτε την κοινή γνώμη και την κατεύθυναν πνευματικά, δημοσιεύοντας τα έργα τους στις εφημερίδες της εποχής εκείνης, δεν μπορούσαν πια, εκ των πραγμάτων, να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας, ούτε και να προκαλέσουν το ενδιαφέρον της.Ο κόσμος έχει ανάγκη…»

Τα προγράμματα του εν λόγω καναλιού μολύνουν το ίδιο, τις λεπτεπίλεπτες Αθηναίες σε ένα διαμέρισμα της οδού Ρηγίλλης ή της οδού Χρεμωνίδου και το ίδιο τις λιγότερο λεπτεπίλεπτες κυρίες στο Βογατσικό της Καστοριάς ή στα Ρυάκια της Πιερίας.

Υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα σε όλο αυτό το πλήθος (…που πρέπει να μολυνθεί) και που συνδέει τις τοπικά απομακρυσμένες περιοχές που υποθετικά η πολιτισμική τους στάθμη είναι διάφορη. Είναι το συνδετικό όλου αυτού του ετερόκλητου κοινού μήνυμα που ισοπεδώνει μακροχρόνια τις αντιλήψεις και το αισθητήριο και τους διάφορους τρόπους συμπεριφοράς.

Η λειτουργία (γενικότερα) της τηλεόρασης ανασύρει στην επιφάνεια το μεγάλο πρόβλημα της ευθύνης που έχει και που απορρέει από την ηθική της αποστολή. Δεν είναι μόνο η προκείμενη στιγμή που ενδιαφέρει αλλά και επικείμενη.

Και για να εξηγούμαι δεν έχει τόση σημασία αν σε δεδομένη στιγμή το δεδομένο πρόγραμμα έχει μια «ευχάριστη» απήχηση στο κοινό, αν αυτό περνά στιγμές αφαίρεσης και σχόλης βλέποντας το. Αυτό συμβαίνει τώρα. Το τώρα όμως γίνεται αμέσως χθες, μεταβάλλεται σε αναλλοίωτη ανάμνηση.

Σημασία έχει μακροχρόνια ποια είναι η εντύπωση που καλλιεργείται με την επανάληψη της ίδιας κοσμοεικόνας. Πως δίνοντας μια ψευδο-εικόνα παριστάνοντας ένα ψευδόκοσμο παραβλέπει τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει αυτή μακροχρόνια. Εμείς τούτη την προβληματική θα την τοποθετήσουμε σε πιο συγκεκριμένο βάθρο, παίρνοντας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Είπαμε παραπάνω πως το επίκεντρο των αξιών μας επικεντρώνεται στη μεγαλούπολη μ΄ άλλα λόγια πως η ζωή των πόλεων γίνεται υπόδειγμα συμπεριφοράς για ολόκληρο το Έθνος. Αυτόματα έρχεται στο νου μας ένα ερώτημα: με ποιο τρόπο αποδίδεται από την τηλεόραση μας ο κοινός, καθημερινός τρόπος ζωής στις πόλεις.

Το ίδιο ακριβώς ερώτημα θα μπορούσαμε μια χαρά να το αναστρέψουμε και να αναρωτηθούμε πως αποδίδεται τηλεοπτικά η ζωή στην ύπαιθρο.
Έτσι λοιπόν, το καταστροφικό κανάλι της Λεμονόκουπας επηρεάζει και ασελγεί σε ένα ευρύτερο κοινό.

Και οι επιλογές των αξύριστων (δια των εκπομπών που αφορούν νοικοκυρές της θλίψης, έτοιμες να ξεπουλήσουν τα ήδη στενεμένα κορμιά τους, έναντι πινακίου τηλεθέασης) όπως και εκείνων που προβάλλουν χορευτικές, ερασιτεχνικές δεινότητες, όσο και εκπομπές πολυτελούς σίτισης, απλώνει τα πλοκάμια σε όλο το πολύμορφο φάσμα της ελληνικής επικράτειας.

Θλιβερό συμπέρασμα: οι Play list που υπαγορεύουν συγκεκριμένα ακούσματα γλοιώδη και επάρατα, εν συνδυασμό με τις ως άνω εκπομπές, διαμορφώνουν το εφιαλτικό τοπίο μιας ψευδοκοινωνίας η οποία, πέρα από πλασματική είναι και επικίνδυνη.

Κατά βάσιν ... καραγκούνα...

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΛΟΓΙΑ ... ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (AOZ)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://www.onalert.gr
Οι εξελίξεις στην Αίγυπτο μας αφορούν άμεσα.Διαβάστε γιατί.
Η Αθήνα παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Αίγυπτο με πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή ,όχι μόνο για λόγους ανθρωπιστικούς,αφού η εξέγερση βάφεται με αίμα. Ούτε μόνο επειδή στην Αίγυπτο ζει μία από τις πιο σημαντικές ελληνικές κοινότητες του πλανήτη.

Το ενδεχόμενο πτώσης του καθεστώτος Μουμπάρακ ,βάζει φρένο στις συνομιλίες που είχε ξεκινήσει η Αίγυπτος με την Τουρκία για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, "σβήνοντας" από το χάρτη το Καστελλόριζο! Γιατί διαφορετικά δεν μπορούν να παρουσιάζουν "κοινά θαλάσσια σύνορα". Το πως και το γιατί μπορείτε να το κατανοήσετε στο κείμενο του κ.Θεόδωρου Καρυώτη, καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στις ΗΠΑ,όπως αυτό δημοσιεύτηκε στο antibaro.

Ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

Η Τουρκία είναι έτοιμη να δημιουργήσει μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στην Μεσόγειο όπως έκανε και στην Μαύρη Θάλασσα αγνοώντας την Διεθνή Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα προηγούμενο και να αποκόψει την Ελλάδα από την Κύπρο.

Τα τελευταία δυο χρόνια οι Τούρκοι προσπαθούν να δημοσιεύσουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, έναν εντελώς απαράδεκτο χάρτη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το Δίκαιο της Θάλασσας. Όπως φαίνεται από τον παρακάτω χάρτη, δείχνουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη «νότιος» Κύπρος έχει μια περιορισμένη ΑΟΖ. Επιπλέον αρνούνται να δώσουν δικαιώματα ΑΟΖ στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και με αυτή την οριοθέτηση παριστάνουν ότι έχουν θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!




Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο παρακάτω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο
.

Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας. Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ’ αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα το πρόβλημα της Βενεζουέλας γιατί η ύπαρξη νησιών απέναντι από τις ακτές της, της δίνει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ.

Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα της Τουρκίας γατί έχει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος μια και απέναντι από τις ακτές της υπάρχουν ελληνικά νησιά που διαθέτουν δικοί τους ΑΟΖ όπως ορίζει το άρθρο 121 της Συνθήκης του Δίκαιου της Θάλασσας.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε ένα τραγικό λάθος όταν αποφάσισε να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.


Τα πράγματα βέβαια έγιναν χειρότερα όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.

Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι. Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να μην έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το θέμα και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ζητώντας δυο απλά πράγματα από του Αιγύπτιους. Πρώτον, να μη κάνουν κάποια συμφωνία με την Τουρκία και δεύτερον, να κάνουν οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας που και αυτοί έχουν υπογράψει.

Πριν μερικά χρόνια η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο όχι μόνο για το Καστελόριζο αλλά και θα δημιουργούσε μόνιμα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!

Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει την δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος και ταυτόχρονα να ζητήσει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για αυτή την οριοθέτηση δυο κρατών-μελών της. Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να προστατέψει τα συμφέροντά της στην περιοχή, γιατί μια οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία μειώνει το μέγεθος της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μεσόγειο. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν πραγματοποιήσει άμεσα οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και να προκαταλάβει την παράνομη Τουρκική ΑΟΖ στην Μεσόγειο, τότε η Ελλάδα θα υποστεί μια μεγάλη ήττα.


Θεόδωρος Κ. Καρυώτης

Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Επιδοτούμενοι άνεργοι

Κύριοι Δήμαρχοι τα χάλια διορθώνονται αφού πρώτα εντοπισθούν.

Χάθηκε η απλίκα;

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

Νάτη στη θάλασσα

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

Μια βραδινή περιπολία και εντοπίζονται όλα τα σκοτεινά και επικίνδυνα σημεία. Αντίστοιχες ημερήσιες περιπολίες και καταγράφονται όλα τα προβλήματα που βγάζουν μάτι, ήτοι σκουπίδια, λακκούβες, κατάληψη πεζοδρομίων,

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

σήματα ΚΟΚ (απαράδεκτο έως εγκληματικό από μέρους όλων των αρχών) και άλλες παραβάσεις αρχών και πολιτών!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ;
Για τους μικρούς Δήμους ένα συνεργείο τριών ατόμων:
1. Οδηγός
2. Παρατηρητής (άνθρωπος με αντίληψη!!!)
3. Καταγραφέας (πάνω στο χάρτη της περιοχής, καταγράφει τα σημεία που του υποδεικνύει ο παρατηρητής , τα οποία έχουν προβλήματα).

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

Σε περίπτωση που έχετε ενεργοποιήσει τους υπαλλήλους του Δήμου σας και διαπιστώνεται πως χρειάζεται επιπλέον προσωπικό, καλόν θα ήτο να συνεννοηθείτε με την ανώτερη αρχή ώστε να θεσμοθετηθεί και οι επιδοτούμενοι άνεργοι να είναι στην διάθεση της Δημοτικής αρχής σύμφωνα με την ειδικότητά τους και την μόρφωσή τους. (Υπάρχουν περιπτώσεις που επιδιώκουν την ανεργία για το επίδομα!!!) Και όταν πάλι χρειάζονται και άλλα χέρια… επίσης να θεσμοθετηθεί η υποχρεωτική προσωπική εργασία ξεκινώντας από την ελάχιστη προσφορά εργασίας μιας ημέρας.
ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΣΟΥ ΠΟΛΙΤΑ!!!
Ή κοινώς
Του σπίτ κι τα μάτια σ καμάρι μ.

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

Από ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

Μάλλον αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος χρειαζόμαστε!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Η κατσίκα του διπλανού: άρχοντας θεσμοφύλακας
Posted on 14/01/2011 by anarmodios
του Ν. Γεωργαντζά

Ναι, στην κατσίκα του διπλανού μιλάω. Διότι έχω βαρεθεί να τα λέω σε ανθρώπους που έχουν τοίχους μέσα στα αυτιά τους.

Πολλοί δημοσιογράφοι με ρωτούν γιατί δεν υπάρχει έδρα συστημικής δυναμικής (ΣΔ) στην Ελλάδα. Όχι πως υπάρχουν πολλές τέτοιες και στις ΗΠΑ. Ναι, καθηγητές ΣΔ είμαστε αρκετοί στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, αλλά λίγες έδρες υπάρχουν. Και ούτε μία στην Ελλάδα.
Έχω γράψει αλλού γιά την συστημική δυναμική (ΣΔ). Ορίστε όμως ένα ακόμη απτό παράδειγμα ενός κύκλου ανάδρασης ΣΔ, που όλοι μας ζούμε συχνά τον τελευταίο καιρό:

Ύβρις Πάγκαλου ―> Ύβρις Λαού ―> Ύβρις Πάγκαλου.

Να όμως, το άρθρο «Τι πρωθυπουργό θέλουμε;» τα λέει όλα. «Η Ελλάδα έχει ανάγκη σήμερα ένα πρωθυπουργό…».

Όχι φίλε μου! Εδώ ακριβώς κάνεις ένα τεράστιο λάθος. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη σήμερα απλά από μία νέα ή έναν νέο πρωθυπουργό. Όπως ακριβώς και οι ΗΠΑ, έτσι ακριβώς και η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της ΕΕ, αυτό που έχουμε ανάγκη σήμερα είναι ένα νέο πολιτικό σύστημα.

Μία αλλαγή από τον Barack Hussein Obama στην Sarah Louise Palin δεν σημαίνει αλλαγή στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ. Παράλληλα, μία αλλαγή από τον Jeffrey-Γεώργιο Παπανδρέου στον Αντώνιο Σαμαρά δεν σημαίνει αλλαγή στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδος.

Ούτε ο Μίκης Θεοδωράκης δεν μας σώζει. Ναι, η Ιδρυτική Διακήρυξη Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών λαλεί περί δημιουργίας υπευθύνων πολιτών και ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με ανθρώπινα ιδανικά, περί Πολιτιστικής Εθνικής Αναγέννησης και περί σωτηρίας της Ελλάδος.

Όλα ωραία, όλα καλά! Αλλά ο όρος «δομικές αλλαγές» αναφέρεται μόνον μέσα στο πλαίσιο του εάν θα πρέπει να κατηγορεί κάποιος την σημερινή κυβέρνηση ή όχι. Μπας και δεν κατάλαβε το τεράστιο ‘1-2-3’ μυστικό της δημοκρατίας ο Μίκης;
1) http://www.hellasontheweb.org/2009-05-25-15-24-30/greece-politics/977-2010-12-15-18-43-54
2) http://www.hellasontheweb.org/2010-04-05-22-32-27/2010-04-06-11-49-23/988-2010-12-22-14-00-13
3) http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/03/vs-democracy.html

Υποκρυπτόμενη πίσω από τον τρόπο σκέψης της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων που ζούμε στην ΕΕ, στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ, είναι η εικασία πως αλλάζοντας τους ανθρώπους και τα κόμματα που εργάζονται μέσα στο υπάρχον δυσλειτουργικό πολιτικό μας σύστημα θα δούμε θεαματικές επιδόσεις και ευδαιμονία στην ζωή μας.

Μέσα στην αέναη όμως κίνηση της σημερινής παγκόσμιας, ηθικο-πολιτικο-οικονομικής μας φούσκας ή απλά ‘κρίσεως’, όπως όντως την αποκαλούν μερικοί, όλα τα προβλήματα που σχετίζονται με χαμηλές διαχρονικές επιδόσεις και έλλειψη ευδαιμονίας στην ζωή μας, πάντοτε πηγάζουν από την αρτιότητα ή μη της λειτουργίας ή μη θεσμικών συστημάτων, διαδικασιών ή μηχανισμών και μεθόδων. Στην πραγματικότητα, δεν είναι ποτέ υπεύθυνα τα πρόσωπα ή οι εργαζόμενοι εντός ελαττωματικών συστημάτων γιά τις χαμηλές επιδόσεις των τελευταίων.

Δυστυχώς, συχνά καταλογίζεται όλη η ευθύνη γιά χαμηλές επιδόσεις στους εργαζομένους εντός τοιούτων δυσλειτουργικών συστημάτων. Μπορεί οι εργαζόμενοι άνθρωποι εντός τοιούτων διαδικασιών να επιχειρούν το βέλτιστο δυνατόν. Αλλά έστω και αν κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, ακόμα και το άριστο, δεν μπορούν ποτέ σαν άτομα να υπερνικούν τις χαμηλές επιδόσεις δυσλειτουργικών συστημάτων, διαδικασιών ή μηχανισμών και μεθόδων.

Έτσι είναι όλα τα συστήματα από την φύση τους. Το κάθε σύστημα έχει μία νομοτελειακή δομή και είναι τούτη η δομή αιτίων και αιτιατών η οποία καθορίζει τις διαχρονικές επιδόσεις του. Όχι οι άνθρωποι μέσα του.

Έχει όμως κάτι να προσφέρει στην ανθρωπότητα γενικά και στον ελληνικό μας κόσμο ειδικά η επιστήμη του στρατηγικού σχεδιασμού συστημάτων; Βέβαια έχει και αυτό είναι το εξής: μεταβάλλοντας την νομοτελειακή δομή ενός συστήματος, την δομή δηλαδή αιτίων και αιτιατών του συστήματος, το κλιμάκιο λήψης αποφάσεών του δίνει τη δυνατότητα στο σύστημα να επιτύχει θεαματικές επιδόσεις και ευδαιμονία στην ζωή μας.

Διότι η νομοτελειακή δομή των διαχρονικά συνυφασμένων αιτίων και αιτιατών κάθε συστήματος καθορίζει την δυναμική συμπεριφορά του. Απεναντίας, οι επιδόσεις ενός δυσλειτουργικού πολιτικού συστήματος δεν μεταβαλλονται αλλάζοντας τους ανθρώπους και τα κόμματα που εργάζονται μέσα σε αυτό.

Το μεγάλο λοιπόν μυστικό της επιτυχίας του στρατηγικού σχεδιασμού συστημάτων είναι ο ανα-σχεδιασμός που επιτυγχάνει θεαματικές επιδόσεις καθημερινά, από τις κανονικές προσπάθειες κανονικών ανθρώπων. Δεν χρειάζεται το στύψιμο των ηρωικών προσπαθειών εξαιρέτων ανθρώπων γιά να καλυτερεύσουν οι διαχρονικές επιδόσεις ενός συστήματος.

Το μυστικό είναι ότι, μεταβάλλοντας την νομοτελειακή δομή ενός συστήματος, αλλάσει το τι κάνουν οι άνθρωποι μέσα σε αυτό, πως δηλαδή λειτουργούν και πόσο αποδίδουν. Αλλάζοντας όμως τους ανθρώπους ή τα κόμματα δεν μεταβάλλει ούτε το πολιτικό σύστημα ούτε τις διαχρονικές επιδόσεις του.

Υπάρχει όμως ένα μικρό, τεχνικό πρόβλημα στην επίλυση της παρούσας κατάστασης της παγκόσμιας ηθικο-πολιτικο-οικονομική μας φούσκας. Ο μόνος πολιτικός ηγέτης που μπορεί πραγματικά να κάνει τον στρατηγικό σχεδιασμό ενός πολιτικού συστήματος γιά την επίλυσή της, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είναι απλά ο λαός, αλλά ένας πεπαιδευμένος δήμος πολιτών.

Ο εθνοσωτήρας λοιπόν του ελληνικού μας έθνους παγκόσμια, δεν μπορεί να είναι άλλος από τον ίδιο το ελληνικό μας λαό, σε παγκόσμια κλίμακα, αφού όμως εξελιχθεί σε έναν πεπαιδευμένο δήμο πολιτών. Αυτός είναι ο εθνοσωτήρας που ζητάμε, όχι εθνικιστικά, αλλά με ελληνικό έθος και μένος, ως έθνος Ελληνίδων και Ελλήνων. Διότι ούτε ελέω θεού ούτε ελέω τεχνοκρατίας επιτρέπεται η επιβολή πολιτεύματος σε έναν λαό.

Βέβαια η διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού απαιτεί και πάντα έχει κάποια συγκεκριμένη σειρά. Και σαφώς η συγκεκριμένη σειρά στην διαδικασία τούτη έχει και ένα πρώτο βήμα. Ξεκινάει από ένα τοσοδούλικο μικρό βηματάκι, την αρχή μιάς επίπονης διαδικασίας σχεδιασμού στρατηγικής, έναντι της ηθικο-πολιτικο-οικονομική μας φούσκας.

Και το βηματάκι τούτο είναι να ορίσουμε πρώτα απ’ όλα το πρόβλημά μας. Αλλά το πρόβλημά μας είναι συγκεκριμένο, έχει όνομα και λέγεται ‘κομματοκρατία’ .

Άντε όμως τώρα να καταλάβει η ελληνική πιάτσα, που πάντα αποστρέφεται την αμπελοφιλοσοφία, τις ‘μικροδιαφορές’ μεταξύ αυθεντικής δημοκρατίας και κομματοκρατίας. Ή τι είναι ακριβώς αυτό που θα μετέβαλε το κόμμα από κομματαρχία σε κομματοκρατία . . .

Αυτό είναι ένα απτό παράδειγμα πολιτικής παιδείας. Μίας παιδείας και αγωγής που πρέπει να κατέχει ένας πεπαιδευμένος δήμος πολιτών γιά να γίνει ο εθνοσωτήρας που ζητάμε.

Και να μετατρέψει την Ελλάδα μας από μία απλά διαμεσολαβημένη κοινωνία σε μία κοινωνία εντολέα. Διότι είναι απαραίτητη η ύπαρξη μιάς κοινωνίας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια, που να αυτο-προσδιορίζεται, όχι πιά ως κοινωνία-ιδιώτης, αλλά ως κοινωνία-εντολέας, δηλαδή ως ένας αυθεντικός συντελεστής της πολιτικής, μέσα σε ένα πολιτικό σύστημα αυθεντικής δημοκρατίας.

Χρειαζόμαστε λοιπόν πρωτίστως να δημιουργήσουμε αυτόν τον πεπαιδευμένο δήμο πολιτών. Και πρέπει ίσως ο πεπαιδευμένος τούτος δήμος πολιτών να παίξει περίπου τον ρόλο του Lord Protector ή άρχοντα θεσμοφύλακα αλά Oliver Cromwell ή Όλιβερ Κρόμγουελ στον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο ;

Αλλά πριν τον πόλεμο, μας χρειάζεται η γνωσιολογική επανάσταση. Αυτό ήταν ίσως το μεγαλύτερο λάθος του Όλιβερ Κρόμγουελ. Άρχισε τον πόλεμο χωρίς πρώτα να κάνει την βασική εκπαίδευση στην αυθεντική δημοκρατία, που πάρα πολύ σωστά νομίζω ζητάει ο Θραξ στο «Τι να κάνουμε (1)».

Και βασική εκπαίδευση σημαίνει να κάνουμε τα πράγματα λιανά. Λιανά γιά να καταλάβει και η κατσίκα του διπλανού, και η κα Κατίνα απέναντι στο μανάβικο, γιατί ούτε ο Αντωνάκης, ούτε ο Γιωργάκης, ούτε και ο Μίκης από μόνοι τους μπορούν να κάνουν την ζωή μας ευδαιμονική…

Μήπως δεν τα λέω λιανά; Άντε παίδες! Βάλτε ένα χεράκι. Τον όρκο πάντως τον έχουμε έτοιμο: «Ουκ αισχυνώ τα ιερά όπλα . . . »

Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς
Καθηγητής Συστημικής Δυναμικής
Πανεπιστήμιο Fordham, Νέα Υόρκη