Ἡ μεγάλη βλακεία μας!

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΩΣ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ

Ἒτσι ἐννοοῦσαν τὴν μουσική ἓως τὸν 4ο αἰ. π.Χ. οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες

Τοῦ Δημήτρη Ἀθ. Ἀλεξανδράκη

Τὸ Πανεπιστήμιο  Κέϊμπριτζ (cambridge) καὶ οἱ περί αὐτοῦ, εἰσπράττουν χρήματα ἀπό τὴν ἐνασχόλησή τους μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνική γραμματεία. Ἀντίθετα ἐμεῖς ὂχι μόνον δὲν εἰσπράτουμε, ἀλλά δὲν γνωρίζουμε καὶ ἀπαξιώνουμε κάθε λέξη ποὺ τὴν θεωροῦμε χωριάτικη, βλάχικη καὶ ξένη ὡς πρὸς τὴν «εὐγενική» καὶ «εὐπρόφερτη» νεοελληνική «πρωτευουσιάνικη» γλῶσσα.

Σήμερα  31/3/2024 ὣρα 2:52

Παράδειγμα 1^ον Τό κουρκούτι ἢ ἡ κουρκούτη

Σὲ σχόλια στὸν Ἀριστοφάνη ἀναφέρεται τὸ ἐξῆς: «ἀθάρα λέγεται ἡ ἰδιωτικῶς λεγομένη κουρκούτη· ἤγαγε δὲ αὐτὴν γραῦς τις τῷ Ἀσκληπιῷ· εἰκότως· αἱ γὰρ γραῖαι τοὺς ὀδόντας ἀποβαλοῦσαι οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀθάραν ἐσθίουσιν· τοιοῦτον ἐχρῆν καὶ δῶρον αὐτὰς προσφέρειν τῷ θεῷ.»

Μὲ λίγα λόγια αἱ γραῖαι ποὺ ἒχασαν τὸ δόντια τους τρῶνε κουρκούτη.

 Παράδειγμα 2^ον  κορδοκύλησε

Ὃταν εἲμασταν παιδιά στὸ χωριό, παίζαμε ρίχνοντας μεγάλες πέτρες σὲ κατηφορικά σημεῖα. Λέγαμε λοιπόν, γιὰ τὴν πέτρα ποὺ κυλοῦσε καὶ ἀναπηδοῦσε, ποὺ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶχε ἀκανόνιστο σχῆμα, ὃτι κορδοκύλησε. Σύνθετη λέξη κόρδο - κύλησε! Τὶ εἶναι αὐτό τὸ πρῶτο συνθετικό.

Σὲ σχόλια στὸν Λουκιανό δίνεται μιὰ ἐρμηνεία γιὰ τὸν χορό κόρδακα: «<κόρδακα*>] κόρδαξ ἐστὶν ἡ μετὰ μέθης ὄρχησις »  Εἶναι σὰν αὐτό ποὺ λέμε «ἀλλοῦ πατᾶ καὶ ἀλλοῦ βρίσκεται». Τὸ ἲδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὴν πέτρα! Ἡ εὐχαρίστησή μας ἦταν, οἱ ἀπρόβλεπτες θέσεις ποὺ λάμβανε ἡ πέτρα κατά τὴν κίνησή της. Γι’ αὐτό τὸ παιχνίδισμα, τὸν χορό τῆς πέτρας,  βρίσκουμε νὰ ἀναφέρει ὁ Ἀθήναιος ὁ Ναυκρατίτης, στὸ δεκαπεντάτομο ἒργο του «Δειπνοσοφισταί»  γιὰ δύο χορούς: «...ἡ δ' ὑπορχηματικὴ τῇ κωμικῇ οἰκειοῦται, ἥτις καλεῖται κόρδαξ· παιγνιώδεις δ' εἰσὶν ἀμφότεραι. ...»

Παρεμπιπτόντως νὰ ἀναφέρουμε τὰ τρία εἲδη ὂρχησης καὶ τὴν κυρίαρχη σχέση τους στὰ θεατρικά ἒργα.

1^ον Ἡ ἐμμέλεια στὴν τραγωδία. Μάταια θὰ ψάχνετε στὸ διαδίκτυο νὰ βρεῖτε πληροφορίες σχετικά μὲ τὸν χορό/ὂρχηση τῆς τραγωδίας.

2^ον Ὁ κόρδαξ στὴν κωμωδία. Στὸ λεξικό LSJ ἀναφέρεται πὼς «τὸ νὰ χορεύῃ τις αὐτὸν ἐκτὸς τῆς σκηνῆς ἐθεωρεῖτο σημεῖον μέθης» Στὸ διαδίκτυο θὰ βρεῖτε περισότερες πληροφορίες. Σχετίζεται μὲ τὸ γνωστό τσιφτετέλι. Καὶ

3^ον Ἡ σίκιννις στὸ σατυρικό δράμα. Εἶναι ὁ χορός τῶν σατύρων.

Αὐτό εἶναι ἓνα μικρό δείγμα τῆς συνέχειας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Πόσα παραδείγματα πρέπει νὰ ἀναφέρουμε, ὣστε νὰ γίνει κατανοητό, ὃτι εἶναι λάθος νὰ ἀπορρίπτουμε στοιχεῖα ἀπό τὴν μητρική μας γλώσσα; Ἐκτὸς καὶ ἂν ἒχετε ἀποφασίσει διαφορετικά καὶ δὲν σᾶς κάνει ἡ Ἑλληνική γιὰ τὴν ἐπικοινωνία σας.

Σχέση ἒθνους - κράτους!

 

Στὴν μνήμη τοῦ Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τρίτη 26 Μαρτίου 2024

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ

ΗΘΙΚΑ, ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΕΥΓΕΝΗ

 ΑΛΛΟ FORUM ΑΛΛΟ ΛΟΓΟΣ

Τοὺς τελευταίους καιροὺς παρατηρεῖται ἕνας πληθωρισμός, ἐπιδρομὴ θὰ ἔλεγα forum. Τὰ φόρα ὅπως τὰ ὀνομάζω.

FORUM Δελφῶν, forun ἐδῶ, fοrum ἐκεῖ. Τελευταῖα τὸ forum στὴν γενέτειρα πόλη μου τὴν Ἀλεξανδρούπολη. 

Ὁ μεγάλος Χαιρωνεὺς καὶ Δελφικὸς Πλούταρχος θὰ εἶναι ὀργισμένος γιὰ εὐνόητους λόγους. 

Ἴσως γιὰ αὐτὸ μὲ παροτρύνει σὲ μιὰ Ἀριστοφανικὴ ἀντιμετώπιση τῆς ἐπιδρομῆς τῶν forum. Θὰ μείνω ὅμως στὸν δικό του τρόπο, ἦθος ἀναφερόμενος στὴν Θράκη. Ἐξ οὗ καὶ τὸ ἠθικά, διδακτικὰ εὐγενῆ. 

Βέβαια εἶναι σίγουρο ὅτι οἱ σκηνοθέτες τῶν forum δὲν γνωρίζουν τὸν Πλούταρχο καὶ δὲν μποροῦν νὰ κατανοήσουν τὴν ἀναφορά μου σὲ αὐτόν. Δυστυχῶς ὅμως ὁ Πλούταρχος ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ ἐκπαίδευση. Εἴτε μὲ τοὺς πρὸ προηγούμενους, εἴτε τοὺς προηγούμενους, εἴτε μὲ τοῦ νῦν Ὑπουργοὺς Παιδείας. Νὰ ἐπανέλθουμε στὸ θέμα μας. 

Πρῶτον. Μία ἔντιμη σοβαρὴ διανοητικὰ καὶ πολιτικὰ συζήτηση γιὰ τὴν Θράκη – ἀγορὰ ὄχι τὸ κακοχωριάτικο FORUM – ἀρχίζει ἀπὸ τὸ γνωστὸ σχέδιό μου γιὰ τὴν περιοχή. Ὅτι καλύτερο παρήγαγε ἡ ἑλληνικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ξεδιπλώθηκε ἔξυπνα μὲ πολλὲς πράξεις ἐπὶ δύο δεκαετίες. Ἔπρεπε νὰ διδάσκεται.

Ὅταν δὲν ἀρχίζει ἀπὸ αὐτὸ ἡ συζήτηση καὶ ἐφαρμογὴ τότε ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς πολιτικῆς 

ὡς φτηνὸς ἠλεκτρονικὸς λαϊκισμός. Γιὰ νὰ εἶμαι περισσότερο ἀκριβὴς ἐπιστημονικά, ὡς συνέχεια τῆς πολιτικῆς ὡς ἀπάτη. Ἂς μὴν καταφύγω πρὸς τὸ παρὸν στὸν Ἀριστοφάνη μὲ ἕνα λογοτεχνικὸ ἢ κινηματογραφικὸ τίτλο.

Ἐφαρμόστε λοιπὸν αὐτὰ τὰ μικρὰ καὶ μεγάλα ποὺ πρότεινα.

Ἡ γῆ, οἱ τόποι, οἱ ἄνθρωποι τῆς κατακρεουργημένης Θράκης – ἔγραψε ὁ Χέμινγουεϊ γι΄αυτό – ἀξίζουν σεβασμὸ καὶ ὄχι ὕβρεως. Ἀλλὰ καὶ οἱ πολῖτες καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν καὶ περιφερειακῶν θεσμῶν ὀφείλουν νὰ ὑπερασπίσουν τὸν αὐτοσεβασμό τους, τὴν δυναμικὴ τοῦ τόπου τους. Εὐτοπία ὅπως ξέρουν τὴν ὀνόμασα.

Δεύτερον. Ὁ Ἀλέξης – τὸ ὄνομα εἶναι Τραπεζουντίνο – ἦταν ἔντιμος διανοητικά. Ἄρχισε αὐτὴν τὴν συζήτηση ἀλλὰ δὲν τὴν προχώρησε. Περισσότερο δὲν τὴν οἰκοδόμησε. Τί ἐννοῶ στὸ " ΝΕΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ – Ἡ Ἀνάκτηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Τρόπου ˮ σελίδα 162. Ἀλλὰ ρωτῆστε τὸν πρώην Δήμαρχο Εὐάγγελο Λαμπάκη, τὸν πρώην Πρύτανη τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, τὸν Μητροπολίτη Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμο. Διαβάστε ἐπίσης τὴν ὁμιλία μου στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ναοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου Ἀλεξανδρουπόλεως τὸν προηγούμενο Δεκέμβριο στὸ Πόλις- Ἀγορά. 

Ἂν προχωροῦσε ὁ Ἀλέξης αὐτὸ ποὺ ἀκύρωσε ἀντιδημοκρατικά, πλεγματικὰ καὶ ἀνεύθυνα ὁ Σημίτης θὰ ἤμασταν ἀλλοῦ.

Τρίτον. Πρὸς τοὺς εὐγενεῖς ἐμπλεκόμενους: διαβάστε τὸ κείμενο Ἀλεξανδρούπολης Πετρελαιούπολης ἢ Νέα Πολυκεντρικὴ Πόλη στὸ " ΝΕΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ – Ἡ Ἀνάκτηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Τρόπου ˮ. 

Τέταρτον. Τέλος ἐπὶ μία καὶ πλέον εἰκοσαετία οἰκοδόμησα ἕνα σχέδιο ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολη, τὸ Μπουργκάς, τὸν Δούναβη, τὴν Ὀδησσό, ὅλο τὸν Εὔξεινο. 

Δὲν εἴπα " κορίτσια ὁ στόλος ˮ. Σοβαρευτεῖτε λοιπόν. 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αἰξωνή, Μάρτιος 24  

Υ.Γ. Ἕνα πολὺ ἐπίκαιρο ἀποκαλυπτικὸ τοῦ κενοῦ του συστήματος χώρα ἀπὸ τὸν πρόλογο τοῦ βιβλίου «μία Ἑλλάδα μὲ Δέκα Λιμάνια θὰ ἦταν μία ἄλλη Ἑλλάδα. Ἀντὶ ἕνα καὶ αὐτὸ ἀνολοκλήρωτο. Ἀνύπαρκτης διασυνδεσιμότητας καὶ στερούμενου ὁδικῆς καὶ σιδηροδρομικῆς προέκτασης στὴν ἐθνικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ ἐνδοχώρα... »

Ἄλλο FORUM ἄλλο Λόγος. 

Ὃλα εἰς τὸν σάκκον τῶν ἀναρχικῶν;

Ἀ ν α ρ χ ι κ ό ς

ἢ

πράκτορας ξένων συμφερόντων;

   Τοῦ Δημήτρη Ἀθ. Ἀλεξανδράκη

(Κείμενο μὲ μπλέ χρῶμα χωρίς ἐπεξεργασία ὁδηγεῖ στὴν πηγή τοῦ κειμένου.)

Ἡ ἀνάγκη γρήγορης «ἐξιχνίασης» μιᾶς ὑπόθεσης μπορεῖ νά μετατραπεῖ σὲ δράση ἀναρχικῶν κύκλων;  

  Οἱ περισσότερες ἀναφορές γιὰ τὴν δολοφονία τοῦ Βασιλιά Γεωργίου τοῦ Α΄, τὴν 5η Μαρτίου 1913 ^{(Νέο ἡμερολόγιο 18/3/1913 ἡμέρα Τρίτη )} στὴ Θεσσαλονίκη, καταγράφουν  τὸν δολοφόνο του, Ἀλέξανδρο Σχινά, ὡς ἀναρχικό προσθέτοντας καὶ τὸ παράφρονας, γιὰ τοὺς ἀμύητους στὰ πολιτικά ζητήματα.

 1. Ὃμως δύο μῆνες μετά ἀκολούθησε ὁ θάνατος τοῦ Σχινά. Τί ὁδήγησε τὸν ὑποτιθέμενο ἀναρχικό στὸν θάνατο; «...Καθώς, όμως, οι ανακρίσεις προχωρούσαν, ένα «απρόοπτο» γεγονός έκλεισε για πάντα το στόμα Αλ. Σχινά: έπεσε από το παράθυρο του ανακριτικού γραφείου και σκοτώθηκε ακαριαία. Οι συνθήκες του θανάτου του παραμένουν ομιχλώδεις...» Ποιός ἀναρχικός ὁ ὁποῖος θὰ κατόρθωνε ἓνα τόσο σημαντικό χτύπημα στὸ σύστημα ἐξουσίας θὰ αὐτοκτονοῦσε; Ἡ μυθοπλασία εἶναι παλαιά τέχνη. «...Σχετικά με τις φήμες που τον συνέδεαν με σοσιαλιστικούς ή αναρχικούς κύκλους του Βόλου, τα στοιχεία είναι αντικρουόμενα: κάποιες πληροφορίες τον ήθελαν εκδότη περιοδικού με σοσιαλιστικές τάσεις, ενώ αντιθέτως ο Γ. Κορδάτος υποστηρίζει πως «ο Σχινάς ήταν άγνωστος στο Βόλο» («Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας», 5ος τόμος, σελ. 311)...» Κανένας ἂλλος ἀναρχικός ἢ σοσιαλιστής δὲν ὑπῆρχε στὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ μιλήσει, στὴν μνήμη του;

 2. Βιαστικά, γιὰ νὰ μήν ὀργισθεῖ ὁ λαός τῆς Θεσσαλονίκης,  «... τις αμέσως επόμενες ώρες, η αστυνομία ανακοίνωσε το όνομα του δράστη και άρχισε να διαδίδει τη θεωρία του μοναδικού δολοφόνου. Ακόμα, άφησε να διαρρεύσει η πληροφορία πως ο δράστης ήταν αναρχικός και σχεδόν παράφρων...» Ἂραγε ἐπρόκειτο γιὰ παράφρονα, ὃπως ἀναφέρεται στὴν ἀνακοίνωση τῆς ἀστυνομίας, ἂποψη ποὺ υἱοθετήθηκε καὶ στὴν ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς κυβέρνησης στὴν φωτογραφία ποὺ ἀκολουθεῖ; 

  Ἀντιθέτως ὃμως δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας Ἐμπρός» τήν 7/3/1913 στὸ ὁποῖο ἀναπαράγονται στοιχεῖα ἀπό τὴν ἀναφορά τοῦ διπλωμάτη Β. Δενδραμή ἀπορρίπτεται ἡ ἐκδοχή τοῦ παράφρονα! «... Εκ της ανακρίσεως δεν προέκυψαν στοιχεία επιβαρύνοντα άλλα πρόσωπα. Ο δολοφόνος είνε έκφυλος, αλήτης, ουχί βεβαίως παράφρων, πάντως όμως ανισόρροπος ζων δι επαιτείας...» 

 3. Ἀπό τὶς δημοσιεύσεις προκύπτει πῶς κυριάρχησε ἡ ἀσάφεια καὶ ἡ ἐπιπολαιότητα. Ἀναφέρεται ὡς διδάσκαλος στὸ ἐπάγγελμα ἐδῶ, ὡς φοιτητής τῆς Ἰατρικῆς ἐδῶ καὶ ὡς αἰώνιος φοιτητής τῆς Ἰταλικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἐδῶ.

Χειριστές γεγονότων!

  4. Τὴν ἐκδοχή νὰ εἶχε στρατολογηθεῖ ἀπό κύκλους, ποὺ εἶχαν συμφέρον νὰ δολοφονήσουν τὸν Βασιλιά καὶ ὁ Ἀλέξανδρος Σχινάς ἁπλά ἐκτελοῦσε ἐντολές ἢ ἦταν ὑπό χειραγώγηση, μποροῦμε νὰ τὴν ἀπορρίψουμε; Στοιχεῖα ποῦ μας στρέφουν πρὸς αὐτήν τὴν κατεύθυνση εἶναι ἀρκετά!

 α) Ἐπικρατέστερη ἐκδοχή! Στὸν ἰστότοπο historical-quest.com θεωρεῖται πὼς  «... Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, ο Σχινάς υπήρξε πράκτορας των ξένων συμφερόντων, και δη της Γερμανίας που δεν ήθελε την παραμονή του αγγλόφιλου Γεωργίου Α' στον ελληνικό θρόνο σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την περιοχή των Βαλκανίων...» 

 β) Πρόσωπα ἰσχυρά - Ἀδύναμη δικαιοσύνη! Ὁ Λ. Παρασκευόπουλος παρατηρεῖ: «... Η ανάμιξις της αειμνήστου Βασιλίσσης Όλγας […] είναι σαφής απόδειξις ότι ευθύς αμέσως εισέδυσεν εις το πνεύμα της η υπόνοια ότι οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος ευρίσκοντο πιθανώτατα ενταύθα και ήσαν πρόσωπα ισχυρά προ των οποίων θα εκάμπτετο και θα έκυπτεν η δικαιοσύνη...»

γ) Πρακτικά ἀνάκρισης. «... Τα πρακτικά της απολογίας του Σχινά και της ανάκρισης που διενεργήθη κάηκαν σε πυρκαγιά κατά τη μεταφορά τους στο ατμόπλοιο που είχε προορισμό τον Πειραιά. ...»

δ) Ἐθνικός διχασμός (1915-1922) Ὁ Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ «... ουδέποτε κατάφερε να φανατίσει τον ελληνικό λαό υπέρ ή εναντίον του. ...» Ἡ δολοφονία του ἐπιτάχυνε τὸν ἐθνικό διχασμό, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξυπηρετοῦσε τὰ σχέδια τῆς ΑΝΤΑΝΤ.  Γιατί ποιός θεωρεῖ πὼς ἦταν ἂγνωστες στὰ ξένα κέντρα διαχείρισης γεγονότων, οἱ διαφωνίες ἀπό τὸν Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, μεταξύ διαδόχου τότε Κωνσταντίνου καὶ Βενιζέλου, οἱ ὁποῖες θὰ λάμβαναν μορφή πολέμου; Ἐξετάζοντας καὶ τὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν βλέπουμε πὼς ὁ Βασιλιάς Κωνσταντίνος ἦταν πολύ άγαπητός στὸ στράτευμα, ἰδιαίτερα ὃταν εἶχε βγεῖ άπό τοὺς δύο πολέμους, τὸν Α΄ Βαλκανικό ἐναντίον τῶν Τούρκων καί τὸν Β΄ Βαλκανικό ἐναντίον τῶν Βουλγάρων. Συνεπῶς ὁ Βασιλιάς ποὺ συμμετεῖχε στὴν ἐκστρατεία τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων, ἢξερε πολύ καλύτερα ἀπό τὸν Βενιζέλο, τὶς ἀντοχές καὶ τὶς δυνατότητες τοῦ στρατεύματος καὶ λογικό ἦταν νὰ ἐπιδιώξει τὴν οὐδετερότητα. Αὐτή ἡ στάση δὲν θὰ ἐμπόδιζε τὴν Ἀντάντ (Entente Cordiale) νὰ βοηθήσει τὴν Σερβία μέσω Μαυροβουνίου. Γιατί νὰ μπεῖ σὲ τρίτο πόλεμο ἡ Ἐλλάδα, ὃταν μεγάλο μέρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὑποστήριζε πῶς οἱ ἐθνικοί στόχοι «... είχαν εν πολλοίς ικανοποιηθεί με τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους και κανένα κέρδος δεν θα έβγαινε μέσω της εμπλοκής της χώρας στον ευρωπαϊκό πόλεμο....» ; 

  Αὐτή ἡ διαμάχη, ὁ μέν Βενιζέλος νὰ εἶναι ὑπέρ τῆς συμμετοχής στὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μὲ τὴν Ἀντάντ, ὁ δὲ Βασιλιάς Κωνσταντῖνος νὰ εἶναι ὑπέρ τῆς ουδετερότητας, ἦταν λόγω προσωπικῶν ἐκτιμήσεων ἢ εἶχε βαθύτερα αἲτια, δηλαδή τὴν χειραγώγηση τοῦ ἐνός ἐκ τῶν δύο ἀπό ἂγνωστα κέντρα; Γιατί ὁ Βενιζέλος κάλεσε τὶς στρατιωτικές δυνάμεις τῆς Ἀντάντ στὴν Θεσσαλονίκη, χωρίς νὰ συνεννοηθεῖ μὲ τὸν Βασιλιά. «... Η παραβίαση της ουδετερότητας της Ελλάδας από τα συμμαχικά στρατεύματα προκάλεσε βαθύ διχασμό στο εσωτερικό της χώρας δημιουργώντας δύο πολιτικά και άκρως ανταγωνιστικά στρατόπεδα (βασιλόφρονες-ουδετερόφιλοι έναντι βενιζελικών-«αντατικών») με τη διαμάχη να διαινίζεται για αρκετές δεκαετίες... » μήπως αὐτό δείχνει κάτι; Ἀπό ποῦ ὡς ποῦ οἱ Γάλλοι, ἐπιβάλλουν στρατιωτικό νόμο στὸ  κράτος ποὺ δηλώνει οὐδετερότητα; Γράφει ὁ Τάσος Κωστόπουλος στὴν ἐφημερίδα efsyn: «... Στις 30 Δεκεμβρίου, με πρόσχημα τη ρίψη βομβών από τρία γερμανικά αεροπλάνα, ο επικεφαλής του εκστρατευτικού σώματος, Γάλλος στρατηγός Μορίς Σαράιγ, καταλαμβάνει δίχως συνεννόηση με τις ελληνικές αρχές τα «εχθρικά» προξενεία της συμπρωτεύουσας (γερμανικό, αυστροουγγρικό, βουλγαρικό, τουρκικό), κατάσχει τα αρχεία και απελαύνει το προσωπικό τους. Η κατοχή θα ολοκληρωθεί με την επιβολή στρατιωτικού νόμου τον επόμενο Ιούνιο. ...»

«... Ανεξάρτητα από τα κίνητρα του δολοφόνου, όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν ότι η δολοφονία του βασιλιά Γεώργιου Α’, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα πολιτική ζωή της χώρας και στον εθνικό διχασμό που ακολούθησε....» 

  Γράφει ο Κορδάτος: «… Είπε ότι στην αρχή, παρ’ όλο το ξύλο που έφαγε ο Σχινάς (σ.σ.: από τους αστυνομικούς), δεν έβγαλε τσιμουδιά, αλλά μια-δυο μέρες ύστερα, άρχισε να κάνει διάφορους υπαινιγμούς. Ενοχοποιούσε πράχτορες Γερμανούς και μάλιστα τον Γερμανό πρεσβευτή. Αλλά δεν προχωρούσε, αν και έλεγε πως υπάρχουν και άλλα πιο σπουδαία, πιο τρανά και πιο υψηλά πρόσωπα. […] Ο Σχινάς δεν ήταν μανιακός κι ανισόρροπος. Ίσα-ίσα τα είχε τετρακόσια και, όπως διαπιστώθηκε, έκανε ταξίδια στην Γερμανία και την Αυστρία. Η δολοφονία οργανώθηκε στο Βερολίνο ή στη Βιέννη»

Μὲ τόσες ἐκδοχές ποὺ κυκλοφοροῦν, γιατί ποτέ δὲν ὁλοκληρώθηκε ἡ ἒρευνα,  καὶ ποὺ ἀναφέρονται (ἐδῶ), (ἐδῶ) καὶ (ἐδῶ), χάνεται ἡ οὐσία.

Ἀπό ὃλα τὰ παραπάνω μποροῦμε νὰ συμπεράνουμε πῶς σὲ ποινικά ἀδικήματα μὲ πολιτικές προεκτάσεις, οἱ ἀνακοινώσεις γιὰ τὴν ὑπαιτιότητα μὲ τὴν ἒνδειξη ἀναρχικός, εἶναι οἱ πλέον ἐνδεδειγμένες. Μασοῦνται εὒκολα ἀπό ὃσους δὲν ἒχουν διαβάσει γιὰ τὸ τί εἶναι αὐτός ὁ ἀναρχισμός. Ἐξ ἂλλου καθιερώθηκε ὡς ἐπικίνδυνο νὰ ἀνοίγεις τέτοιους σάκκους.

Σὲ πόσα σχετικά γεγονότα  παγκοσμίως μέχρι σήμερα, μπῆκε ἡ σφραγίδα τοῦ ἀναρχικοῦ! Γνῶστες μόνο οἱ μυημένοι στὰ πολιτικά παιχνίδια!

Η ΚΟΡΩΝΙΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ