ΑΠΛΟΣ ΛΟΓΟΣ

του Δημήτρη Αθαν. Αλεξανδράκη Ο ι «μάγκες» κατέλαβαν τις εξουσίες και αντί να επιλύσουν τα προβλήματα, δημιουργούν περισσότερες δυσκολίες στους ανθρώπους που τους ψήφισαν. Μπροστά στα σχέδιά τους, δεν δείχνουν καμιά διάθεση προσαρμογής, στα ήδη δομημένα κοινωνικά σύνολα. Δεν συμβιβάζονται με την αλήθεια της ανικανότητάς των, για διαχείριση των βασικών θεμάτων της πολιτείας. Δεν συνεργάζονται με ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Στις εκκλήσεις των πολιτών χρησιμοποιούν την σκληρότητα και πολλές φορές τις ευέξαπτες δυνάμεις καταστολής. Ο ι περισσότεροι από τους σημερινούς κυβερνήτες (πρόεδροι – πρωθυπουργοί - και οι συνεργάτες των) γεννήθηκαν αφού τέλειωσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Δεν έχουν καμιά εμπειρία από την φρίκη που προκάλεσε αυτός ο πόλεμος. Κάποιοι από αυτούς, δίνουν εντολές, σχεδιάζουν, μιλούν για ανάπτυξη και την προωθούν, υπογράφουν νομοθετήματα, χωρίς να κάνουν την παραμικρή προβολή στο μέλλον, των αποτελεσμάτων και των συνεπειών ...

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη Μερικές φορές, είναι άστοχο να αναπτύσσουμε νοήματα και σκέψεις μπροστά στην αποκαλυπτική δύναμη των γεγονότων. Με την συνοπτική παράθεση των γεγονότων σχηματίζεται καλύτερα η εικόνα. Έχουμε λοιπόν:  867 μ.χ.  Το μικρό σχίσμα  …η Ρώμη προέβαλλε απαιτήσεις πρωτοκαθεδρίας, γνωστής ως το παπικό πρωτείο, έναντι των άλλων 4 πατριαρχείων της Κωνσταντινουπόλεως, Αντιοχείας, Αλεξανδρείας, και Ιεροσολύμων. 1054 μ.χ.  Το μεγάλο σχίσμα του 1054 μ.χ.  ή Σχίσμα των δύο Εκκλησιών είναι η διαίρεση και διάσπαση της κοινωνίας μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Εκκλησίας  1096 μ.χ.    Ξεκινούν οι σταυροφορίες Α΄ Σταυροφορία Σταυροφορία του λαού Γερμανική Σταυροφορία, 1096 μ.χ.   Σταυροφορία του 1101 μ.χ.   Έμβλημα Τευτονικού Τάγματος Β΄ Σταυροφορία Γ΄ Σταυροφορία Δ΄ Σταυροφορία Σταυροφορία των Αλβιγηνών Σταυροφορία των παιδιών Ε΄ Σταυροφορία ΣΤ΄...

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη    Ο ελάχιστος φόρος τιμής από εμάς τους νεώτερους Έλληνες, γι' αυτά που συνέβησαν στην Ποντιακή γη και στην Μικρά Ασία εν γένει, είναι η αναζήτηση της αλήθειας. Η αλήθεια που χάνεται με την πάροδο του χρόνου και αυτή που επιμελώς κρύβεται κυρίως από όσους έχουν συμφέροντα και υποτονική αίσθηση δικαιοσύνης. Οι σφαγές και οι εκτοπισμοί, που πραγματοποιήθηκαν από τους Νεότουρκους, υπό την αρχιστρατηγία των: Εμβέρ Πασά, του Γερμανού Λίμαν φον Σάντερς και του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, που ηγήθηκαν κατά σειρά την περίοδο 1913 έως το 1923, δεν μπορεί να παραγραφούν. Δεν είναι απλά ένα βιβλίο που γυρίζεις σελίδα. Δεν είναι τηλεόραση να αλλάξεις κανάλι, ούτε διαδίκτυο να πληκτρολογήσεις καινούργια διεύθυνση. Πρόκειται για αφανισμό ανθρώπων και για δυστυχία κάποιων άλλων ακόμη και τώρα που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές.     Τόση αδικία δεν περιγράφεται! Αποκορύφωμα όλων - λες και αυτοί οι άνθρωποι, που κατοίκησαν σε αυτήν την γη, ίσω...

Του Δημητρίου Αθαν. Αλεξανδράκη Σε ένα ανυπόγραφο άρθρο του Capital.gr  (εδώ) , για το άρθρο του «Βήματος της Κυριακής»,  « Δημοσκόπηση Κάπα Research: Συλλογική σύγχυση και εμμονή στα στερεότυπα της κρίσης », αναφέρονται στο τέλος τα εξής: « Όπως σημειώνεται στο ίδιο δημοσίευμα, μπορεί η επιστροφή στον εθνικισμό να αποτελεί πανευρωπαϊκή τάση και όχι ελληνική ιδιαιτερότητα, ωστόσο μέσα από τις παράδοξες απαντήσεις προβάλλει ένα ακόμη χαρακτηριστικό του έθνους: η μετάθεση της ευθύνης στους άλλους .» Εξ αυτού τίθεται το ερώτημα. Δεν γνωρίζει ολόκληρη ανώνυμη εταιρεία, σχετική με την δημοσιογραφία, πως η μετακύλιση των ευθυνών της άρχουσας οικονομικής τάξης στους απλούς πολίτες, είναι η κυρίαρχη τακτική για την διασφάλιση του πλούτου της; Δεν γνωρίζουν πως το όπλο αυτής της τάξης είναι η χειραγώγηση και το χρησιμοποιούν πολύ εύκολα απέναντι σ’ αυτούς που σηκώνουν κεφάλι και δεν γνωρίζουν καν την έννοια της λέξης χειραφέτηση; Προφανώς η απάντηση είναι απλή. Είναι η ί...

Η πλήρης  χρήση του διαδικτύου ενισχύει τη γλώσσα μας. Όχι  μόνο Μessenger! Του Δημήτρη Αθ. Αλεξανδράκη Γεννήθηκαν πολλά ερωτηματικά, με τα γραφόμενα στην πινακίδα, που κρατούσε διαδηλωτής στο Σύνταγμα. Μερικώς ανορθόγραφη, αποτύπωνε την αλήθεια των πραγμάτων. Αυτό που πιστεύει, το γράφει ο εν λόγω ΑΓΡΟΤΗΣ, στη γλώσσα του. Εξεπλάγησαν(1) κάποιοι δημοσιογράφοι, από τα γραφόμενα στην πινακίδα και διερωτήθηκαν "τί γλώσσα είναι αυτή"; Κι όμως είναι Ελληνικά, αλλά θέλουν εμβάθυνση. Μια αυτονόητη διαδικασία, που πρέπει να διέπει τον δημοσιογραφικό κόσμο. Επιβάλλεται και δεν νοείται να πολυβολούν το κοινό τους ως    τηλεπερσ-όνοι  και να θεωρούν πως Ελληνικά είναι μόνο αυτά που αυτοί γνωρίζουν. Τους φάνηκε ακαταλαβίστικο; Δεν θα έπρεπε να αναρωτηθούν, μήπως δεν ξέρουν κάποια λέξη; Ακόμη και τα λεξικά έχουν ελλείψεις, το παραδέχονται συγγραφείς λεξικών. Κατηγορούμε τους νέους πως λοιδορούν τη γλώσσα μας. Τι κάνουμε γι’ αυτό όμως, Δεν φτ...